در قرآن کریم میخوانیم: «هُوَ الَّذِی أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالهُدی وَ دِینِ الحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ المُشْرِکُونَ»؛ او کسى است که رسولش را با هدایت و آیین حق فرستاد، تا آنرا بر همه آیینها غالب گرداند، هر چند مشرکان کراهت داشته باشند!
کد خبر: ۱۹۸۵۳۰ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
صاحب کتاب «إعراب القرآن و بیانه» در این مورد میگوید: در این عبارت، نخست از تثنیه «خصمان» استفاده شد، سپس جمع «اختصموا»؛ چون «خصم» در اصل مصدر است و گرچه بیشتر به صورت مفرد مذکر میآید، اما جایز است به صورت تثنیه و جمع نیز آورده شود؛ و چون متخاصمین فرقههای گوناگون و طایفههای بسیاری بودهاند، از صیغه جمع بهره گرفته شده است.
کد خبر: ۱۹۸۵۲۹ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
پروردگار متعال در آیاتی مانند دو آیه: «فَمَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَیْراً یَرَهُ»،[1] «وَ مَنْ یَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ شَرًّا یَرَهُ». مسئله «تجسم اعمال»، اعم از نیک و بد در روز قیامت را بیان نموده و میفرماید: «هر کس به اندازه ذرهای کارهای نیک یا بد انجام دهد در روز قیامت آنرا خواهد دید».
کد خبر: ۱۹۸۵۲۶ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
برای هر کدام از سورههای قرآن خواص و آثاری ذکر شده است. در بیان فضائل سوره توبه نیز فوائدی ذکر شده که برخی از آنها عبارتند از...
کد خبر: ۱۹۸۵۲۳ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
«اولو» یکی از اسمهای دائم الاضافه و یکی از ملحقات به جمع مذکر سالم است که همواره به اسم ظاهر اضافه میشود. این واژگان در حالت رفعی؛ با واو ماقبل مضموم بوده و در حالت نصبی و جری؛ با یاء ماقبل مکسور میآید. مانند: «جائنی اولو مالٍ(رفع)»، «رأیت اولی مالٍ(نصب)»، «مررت بِاوُلی مالٍ(جر)».
کد خبر: ۱۹۸۵۲۲ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
خداوند در آیه 11 سوره فصلت میفرماید: «ثُمَّ اسْتَوى إِلَى السَّماءِ وَ هِیَ دُخانٌ فَقالَ لَها وَ لِلْأَرْضِ ائْتِیا طَوْعاً أَوْ کَرْهاً قالَتا أَتَیْنا طائِعینَ». در این آیه، خداوند آسمان و زمین را مورد خطاب قرار داده و با عبارت «ائْتِیا» که فعل امر و صیغه مثنّی و خطاب به دو موجودیت است، به آنان دستور میدهد و برای نقل پاسخ آنها نیز ابتدا از فعل «قالَتا» که آن نیز فعلِ ماضیِ مثنّایِ غائب است، استفاده میکند.
کد خبر: ۱۹۸۵۱۸ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
خداوند در آیات مختلف، از قرآن با صفت «حکیم» یاد میکند؛ مانند «وَ الْقُرْآنِ الْحَکیم»؛ «وَ الذِّکْرِ الْحَکِیمِ»، «الْکِتابِ الْحَکیم».
کد خبر: ۱۹۸۵۱۰ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
صفت «مبین» یکى از صفات مهم قرآن و نشان دهنده خاصیت روشنگرى قرآن است، و در شانزده آیه از قرآن، این صفت براى قرآن ذکر شده است؛ مانند «تِلْکَ آیاتُ الْقُرْآنِ وَ کِتابٍ مُبینٍ»؛ این آیات قرآن و کتاب مبین است.«وَ أَنْزَلْنا إِلَیْکُمْ نُوراً مُبینا»؛ و نور آشکارى به سوى شما نازل کردیم.
کد خبر: ۱۹۸۵۰۸ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
بنابر تصریح آیات متعددی از قرآن، بنیاسرائیل، تعدادی از پیامبران خود را کشتند، بلکه از برخی قرائن به دست میآید که این گناه بزرگ، برای آنها امری عادی شده بود. منابع اسلامی پیامبرانی؛ مانند زکریا و یحیی را از جمله پیامبران کشتهشده دانستهاند.
کد خبر: ۱۹۸۵۰۷ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
در اینباره لازم است که به آیاتی از قرآن مجید و گفتههای مفسّران، ذیل این آیات مراجعه شود. یکی از آیاتی که در ذیل آن، ویژگیهای حضرت موسی( علیه السلام ) مورد بررسی قرار گرفته است؛ آیه شریفه «وَ أَنَا اخْتَرْتُکَ فَاسْتَمِعْ لِما یُوحی»؛است؛ یعنی «و من تو را [براى مقام رسالت] برگزیدم اکنون به آنچه بر تو وحى میشود، گوش فرا ده!»
کد خبر: ۱۹۸۵۰۶ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
خداوند در قرآن کریم میفرماید: «طعام کسانى که اهل کتاب هستند بر شما حلال است». با توجه به این سخن صریح قرآن، حال اگر حیوان حلال گوشتی به وسیله پیروان دین یهود و مسیح، ذبح شود- با توجه به اینکه برخی از شرایط ذبح اسلامی را ندارد - آیا این گوشت حلال است و جزو طعام حلال شمرده میشود؟!
کد خبر: ۱۹۸۵۰۵ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
درباره اینکه «اصحاب رقیم»، چه افرادی بودند، نقلهای مختلفی وجود دارد.از آنجا که در قرآن کریم، در بیان داستان اصحاب کهف، واژه «رقیم» به «کهف» عطف شده است، میان مفسّران بحث و گفتوگو شده است که آیا اصحاب کهف و رقیم یک گروه هستند، یا اینکه دو گروه مختلف؟ ...
کد خبر: ۱۹۸۵۰۴ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
سنت الهی عبارت است از: مجموعه قوانین ثابتی که در نظام هستی جاری است، اعم از قوانین مادی یا معنوی. به عبارت دیگر، قانون اسباب و مسببات که در قرآن، «سنّت خدا» نامیده میشود، ایجاب میکند که جهان آفرینش بر اساس نظام خاصّ خود، اداره شود. قرآن کریم، بارها تأکید نموده که سنّت خدا، تغییر ناپذیر است.
کد خبر: ۱۹۸۵۰۳ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
خطاب «أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا» بیش از هشتاد مورد در قرآن کریم آمده است. هرجا مؤمنان به این خطاب و یا با جمله «الذین آمنوا» تعبیر شدهاند، منظور مؤمنان امت پیامبر اسلام( صلی الله علیه و آله و سلم ) هستند. تعبیر به لفظ «الذین آمنوا» تعبیر محترمانهای است که این امت بدان مفتخر گردید.
کد خبر: ۱۹۸۵۰۲ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
خدای متعال دهها بار کتاب خود(قرآن) را به نام «ذکر» نامیده است. از جمله در آیه اول سوره صاد که میفرماید: «وَ الْقُرْآنِ ذِی الذِّکْرِ»؛ سوگند به قرآنى که داراى ذکر است.
کد خبر: ۱۹۸۵۰۱ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
خداوند متعال در آیاتی از سوره منافقون، از مؤمنان میخواهد مراقب باشند تا مبادا اموال و اولادشان، آنان را از یاد خدا باز دارند. سپس آنان را به انفاق اموال خود در راه خدا تشویق کرده، میفرماید...
کد خبر: ۱۹۸۵۰۰ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
یکی از ویژگیهای قرآن، قدرت جداسازی آن است که از آن به «فصل» و «تفصیل» یاد میشود: «إِنَّهُ لَقَوْلٌ فَصْلٌ»؛ که این (قرآن) سخنى است که حقّ را از باطل جدا میکند.
کد خبر: ۱۹۸۴۹۹ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
خداوند در قرآن میفرماید: «... و براى شما حلال شده، [ازدواج با] زنان پاکدامن از مسلمان، و زنان پاکدامن از کسانى که پیش از شما، کتاب [آسمانى] به آنان داده شده، به شرط آنکه مهریه آنها را به ایشان بدهید...».
کد خبر: ۱۹۸۴۹۸ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
قرآن کریم در زمینه مدت رسالت حضرت نوح( علیه السلام ) میفرماید: «وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِیهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلاَّ خَمْسِینَ عاماً فَأَخَذَهُمُ الطُّوفانُ وَ هُمْ ظالِمُونَ»؛ و ما نوح را به سوى قومش فرستادیم و او را در میان آنان هزار سال مگر پنجاه سال، درنگ کرد، اما سرانجام طوفان و سیلاب آنان را فراگرفت در حالیکه ظالم بودند.
کد خبر: ۱۹۸۴۹۷ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
خدای متعال آنقدر به انسان شخصیت و ارزش داده که تمام موجودات عالم هستى را مسخر او کرده و در مسیر منافع وی قرار داده است، آفتاب و ماه، باد و باران، کوهها و دریاها، جنگلها و صحراها، درختان و حیوانات، معادن و منابع زیر زمینى، و ... همه این موجودات را به خدمت انسان درآورد، تا از نعمتهای او بهره گیرند و به غفلت نخورند.
کد خبر: ۱۹۸۴۹۶ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
