«بنی اسرائیل» از اقوام یهودی است که در قرآن کریم به صورت مفصّل به بیان زندگی، ویژگی ها و نوع برخورد آنان با پیامبران پرداخته شده است. در قرآن کریم، 41 بار از این قوم نام برده شده; همچنین در عهدین، سیر تحوّلات و اوصاف آنان در اسفار گوناگون بیان شده است. در این پژوهش، تلاش کرده ایم تا گزارش کوتاهی از این قوم در عهدین و قرآن کریم عرضه گردد.
«دکه الاغوات» یکی از بناهای تاریخی مسجد النبی (ص) در مدینه منوره است. این سکو در بخش عقب مسجد، در رکن شمال شرقی، دقیقاً غرب محل اولیه صفه پیامبر (ص) قرار دارد. ارتفاع آن حدود ۴۰ سانتیمتر از کف مسجد است، طولش ۱۲ متر و عرض آن ۸ متر.
عبدالله مستوفی، دولتمرد عصر قاجار و پهلوی در کتاب «شرح زندگانی من» روایت مفصلی از روزه داری در ماه رمضان و اعتقادات مردم از سختی های روزهداری در تابستان و قرایت قرآن کریم و توسلات مردم در شبهای قدر آورده است.
میرزا محمدتقی خان فراهانی، مشهور به امیرکبیر، صدراعظم ایران در دوران ناصرالدین شاه، با اصلاحات گسترده خود، پایههای قدرت بسیاری از دربارنشینان و نفوذ بیگانگان را به لرزه درآورد.
در اوایل قرن دهم هجری برابر قرن شانزدهم میلادی سلسله صفویه به حکومت رسید و به عنوان قدرتی جدید در دنیای اسلام معرفی شد و به دنبال آن با صفآرایی سیاسی و عقیدتی در جهان اسلام بهویژه میان ایران و عثمانی و همچنین غرب قرار گرفت… بخشی از سیاست بنیانگذاران صفویه مداخله در برگزاری جشنها و اعیاد و سوگواریهای امامان شیعه بود.
ساعت شش و پانزده دقیقه صبح سهشنبه نهم آذر ۱۳۵۰ نیروهای مسلح ارتش ایران در جزایر تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی استقرار یافتند و ساعت شش و پنجاه دقیقه پرچم ایران بر فراز کوه حلوا، مرتفعترین قله جزیره ابوموسی به اهتزاز درآمد.
او در سال 60 هجری قمری به خلافت رسید و حکومتش سه سال بیشتر دوام نیاورد.
در فروردین ۱۳۴۹ با توافق دولت ایران و بریتانیا، نظرسنجی استقلال بحرین به جای همهپرسی زیر نظر نمایندهٔ دبیرکل سازمان ملل متحد در بحرین برگزار شد.
زیارت اربعین، به عنوان یکی از شاخصههای مهم فرهنگ عاشورا، نه تنها در منابع شیعی بلکه در متون کهن اهلتسنن نیز بازتاب یافته است.
در مجلس یزید، هنگامی که چشم زینب کبری(علیها السلام) به سر خونین برادرش امام حسین(علیه السلام) افتاد، با صدای محزونی که دل ها را به وحشت می انداخت فریاد زد: «یا حُسَیْناهُ! یا حَبیبَ رَسُولِ اللهِ! یَابْنَ مَکَّهَ وَ مِنی، یَابْنَ فاطِمَهَ الزَّهْراءِ سَیِّدَهَ النِّساءِ، یَابْنَ بِنْتِ الْمُصْطَفی»؛ (ای حسین ای محبوب رسول خدا، ای پسر مکه و منا، ای پسر فاطمه زهرا، بانوی همه زنان جهان، ای پسر دختر (محمد) مصطفی).