روزهاست که صدای انفجارها خاموش شده اما در دوران پساجنگ همچنان «سایه جنگ» روی ذهن آدمها مانده و به گفته متخصصان گاهی سالها ادامه پیدا میکند. این سایه برای کودکان سنگینتر است؛ گروهی که هنوز در حال رشد هستند و ظرفیت کمتری برای مواجهه با بحران دارند.
اگر از کودکی بپرسید آیا از قوانین سختگیرانه مربوط به محدودیت زمان استفاده از موبایل و تبلت خوشش میآید، احتمالاً با سکوتی معنادار روبهرو میشوید. واقعیت این است که اغلب بچهها شیفته محدودیت نیستند؛ همانطور که بسیاری از والدین هم از نقش «قانونگذار سختگیر» بودن لذت نمیبرند.
بهترین راه برای تربیت کودک از نظر قرآن کریم، ، مبتنی بر شناخت حقیقت انسان و نیازهای روحی و روانی اوست. والدین، به عنوان باغبانان کودک، وظیفه دارند که با انجام وظایف خود و رعایت حقوق فرزند، کودک را به سمت رشد و شکوفایی هدایت کنند.
روانشناسان توصیه میکنند که بزرگسالان در کنار محافظت از کودکان در برابر خطرات، خشونت یا فجایع اطرافمان، همچنین باید با بچهها در مورد آنچه اتفاق میافتد صحبت کنند.
کودکان مبتلا به اوتیسم نسبت به جنگ و تغییرات اطراف خود حساستر هستند. بنابراین وقتی فرزندتان را به پناهگاه میبرید باید نیازهای ویژه او را در نظر بگیرید. به عنوان مثال، اگر صداها آزاردهنده هستند، هدفون یا اگر کودک نیاز به احساس محافظت حسی دارد، پتو برایش ببرید.
جعبه باید شامل تجهیزات پانسمان مانند بانداژ، گاز استریل و پد چشمی، ابزارهای پزشکی مانند قیچی، پنس و دماسنج مخصوص کودکان، داروها، تجهیزات تخصصی کودک مانند قطرههای بیحسکننده لثه و کرمهای ضد خارش، همچنین دستکش، بتادین و سرم شستشو باشد.
به گفته روانشناسان کودک، زمان و مکانی را انتخاب کنید که بتوانید به طور طبیعی صحبت را پیش بکشید. بدین ترتیب فرزندتان به احتمال زیاد احساس راحتی خواهد کرد تا آزادانه صحبت کند، مثلاً در حین یک وعده غذایی خانوادگی. سعی کنید از صحبت کردن در مورد این موضوع درست قبل از خواب خودداری کنید.
مقداری سکه تهیه و آن ها را به چند قسمت تقسیم کنید. هر قسمت را درون کیسه های پارچه ای بریزید و در قسمت های مختلف خانه پنهان کنید. به فرزندتان بگویید که در قسمت های مختلف خانه، گنج هایی پنهان شده و نیاز هست تا یک دریانورد شجاع آن ها را پیدا کند.
در صورتی که هر دو والد به تغییر نام خانوادگی توافق نداشته باشند، احتمالاً نیاز به بررسی های بیشتری توسط دادگاه خواهد بود.
مهم ترین چیز برای محافظت از کودک در جنگ، حضور و حمایت عاطفی والدین است. با هم بودن، حرف زدن و ایجاد فضای امن روانی، قوی ترین سپر در برابر آسیب های جنگ برای کودکان است.
