قرآن کریم - صفحه 5

قرآن کریم
مفسران در مورد جایگاه کلمه «من» در آیه «یَغْفِرْ لَکُمْ مِنْ ذُنُوبِکُمْ...»، اختلاف نظر دارند.برخی معتقدند «من» در این جمله زائده بوده و تنها براى تأکید است؛ زیرا ایمان به خدا باعث بخشودگى تمام گناهان گذشته می‌‏شود، نه بخشی از آنها.
کد خبر: ۱۹۷۶۰۴    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

خدای متعال در مورد فضل و رحمتش نسبت به بندگان در آیات متعددی؛ مانند آیات زیر می‌فرماید:«... وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَیْکُمْ وَ رَحْمَتُهُ ما زَکى‏ مِنْکُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً...»؛ و اگر فضل و رحمتى که خدا بر شما ارزانى داشته است نمی‌بود، هیچ‌یک از شما هرگز روى پاکى نمی‏دید. یا و اگر فضل و رحمت خدا نبود، جز اندکى، همگان از شیطان پیروى می‌‏کردید.
کد خبر: ۱۹۷۶۰۳    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

در برخی گزارش‌های تفسیری آمده است که آیات هفت به بعد سوره مبارکه مجادله درباره تعدادی از یهود و منافقان است که با هم درگوشی سخن گفته و به مؤمنان نگریسته و گاه چشمک می‌زدند! وقتى مؤمنان، چنین وضعیتی را از آنان مشاهده می‌کردند، گمان می‌بردند که...
کد خبر: ۱۹۷۶۰۲    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

بسیاری از مفسران معتقدند که «افق مبین» و «افق اعلی» دو اصطلاح‌اند که در حقیقت بیانگر یک واقعیت‌اند. افق مبین(افق روشن) به معناى ناحیه‌ی ظاهر است، اما ظاهراً اشاره به «بِالْأُفُقِ الْأَعْلى‏»؛ یعنی بلندترین افق دارد.
کد خبر: ۱۹۷۶۰۱    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

بعد از بعثت پیامبر اسلام( صلی الله علیه و آله و سلم )، خداوند حفاظت و نگهبانى از عالم قدس را شدیدتر کرده و مأمورانى از نیروهاى غیبى و فرشتگان مقرر فرمود تا هر یک از افراد شیاطین و جن را که بخواهند با عالم بالا تماس بگیرند با استفاده از شهاب‌‌ها رانده و دفع کنند، تا دیگر آنان هیچ اطلاعی از وقایع آینده نداشته باشند.
کد خبر: ۱۹۷۵۹۹    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

خدای تعالی در قرآن کریم می‌فرماید: «آیا کسى که هدایت به سوى حق می‌کند براى پیروى شایسته‌تر است، یا آن‌کس که خود هدایت نمی‌شود مگر هدایتش کنند؟ شما را چه می‌شود، چگونه داورى می‌کنید؟!».
کد خبر: ۱۹۷۵۹۶    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

بیشتر مفسران معتقدند منظور از «نشئه دیگر» در آیه «وَ أَنَّ عَلَیْهِ النَّشْأَةَ الْأُخْرى»، آفرینش دوباره انسان در روز قیامت است. روزی که وقت جزا و پاداش است. اگر در این آیه فرمود ایجاد این نشئه بر عهده‌ی خدا است، براى این بود که برپایی قیامت، قضاى حتمى الهى بود، و براى این است که خدای متعال وعده چنین نشئه‌ای را داده بود، و وعده‌های الهی تخلف ناپذیر است.
کد خبر: ۱۹۷۵۹۵    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

قرآن کریم در بیان یکى از درخواست‌هاى حضرت ابراهیم( علیه السلام ) از خدای متعال می‌فرماید: «رَبَّنا لا تَجْعَلْنا فِتْنَةً لِلَّذِینَ کَفَرُوا وَ اغْفِرْ لَنا رَبَّنا...»؛ پروردگارا، من و یارانم را مایه آزمون کافران قرار مده و بارخدایا، ما را بیامرز.
کد خبر: ۱۹۷۵۸۸    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

پیامبر اسلام( صلی الله علیه و آله و سلم ) مأمور بود تا آنچه را که از طریق وحی به او می‌رسد، به مردم ابلاغ کند و در این مسیر هیچ‌گونه تسامحی در کارش وجود نداشت و همه مسلمانان موظف به اطاعت از پیامبر( صلی الله علیه و آله و سلم ) بودند. ایمان آورندگان به آن‌حضرت، البته با جان و مال در برابر دستورات او مطیع بودند؛ چرا که فرامین او را از جانب خدای متعال، و به صلاح و رستگاری خویش می‌دانستند.
کد خبر: ۱۹۷۵۸۵    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

برای آیه شریفه «لا یَمَسُّهُ إِلاَّ الْمُطَهَّرُونَ» دو معنا بیان شده است؛ یکی عدم جواز مسّ ظاهر آیات قرآن، مگر با طهارت ظاهری، و دیگری نرسیدن به حقیقت معارف قرآن، مگر با طهارت باطنی. اما هیچ‌یک از این دو معنا نفی کننده فهم ظاهر آیات قرآن (بر اساس ضوابط و شرایط آن) نیستند.
کد خبر: ۱۹۷۵۸۱    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

. در ارتباط با شأن نزول آیه 33 سوره نجم(أَ فَرَأَیْتَ الَّذی تَوَلَّى؛ آیا دیدى آن‌کس را که روى گردان شد)، جمعی از مفسران؛ مانند ابن عباس، سدى و کلبى معتقدند؛ هفت آیه که از «أَ فَرَأَیْتَ الَّذِی تَوَلَّى» شروع می‌شود، در باره گفت‌وگوی عثمان بن عفان با برادرش نازل شده است.
کد خبر: ۱۹۷۵۷۹    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

در روایتی نقل شده است که مدت زمانی که حضرت آدم( علیه السلام ) در بهشت اقامت داشت، نُه آیه از آیات قرآن را همراه خود داشتند و آنها را تلاوت کردند و این آیات با ایشان تا روز قیامت همراه خواهند بود.صرف نظر از بحث اعتبار سندی روایت، متن حدیث این است.
کد خبر: ۱۹۷۵۷۶    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

نام "جبریل" سه بار، و نام "میکال" یک‌بار در قرآن مجید آمده و نام این دو فرشته بزرگ الهی در این کتاب مقدس به صورت "جبرئیل" و "میکائیل" ذکر نشده است.البته در گزارش‌های تاریخی و روایی و نیز در گفت‌وگوهای معمولى مسلمانان، جبرئیل و میکائیل هر دو با همزه و یاء نیز تلفظ می‌شوند.
کد خبر: ۱۹۷۵۷۳    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

یکی از احکام تجویدی قرآن، اشباع و عدم اشباع حرکت ضمیر متصل مفرد مذکر غائب(هاء) در شرایط مختلف است که از هاء به «صله» نیز یاد ‌شده و اشباعش را نیز «مد صله» می‌گویند. هاء ضمیر که به آن هاء کنایه نیز گفته می‌شود، چند حالت دارد.
کد خبر: ۱۹۷۵۷۱    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

خدای متعال در قرآن کریم و در توصیف حالات جهنم می‌فرماید: «تَکادُ تَمَیَّزُ مِنَ الْغَیْظِ کُلَّما أُلْقِیَ فیها فَوْجٌ سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها أَ لَمْ یَأْتِکُمْ نَذیرٌ»؛ «نزدیک است که از شدّت خشم متلاشى شود هرگاه گروهى در آن افکنده شوند نگهبانانش از آنها می‌پرسند: آیا شما را [در دنیا] بیم‌دهنده‌اى نیامد».
کد خبر: ۱۹۷۵۷۰    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

در ابتدای برخی سوگندهای قرآنی، حرف «لا» در ابتدای سوگند آمده است؛ مانند آیات اول و دوم ابتدای سوره قیامت که می‌فرماید: «لا أُقْسِمُ بِیَوْمِ الْقِیامَةِ وَ لا أُقْسِمُ بِالنَّفْسِ اللَّوَّامَة» و نیز آیه ابتدایی سوره بلد.در این‌که نقش حرف «لا» در این آیات چیست، مفسران نظریات متفاوتی ارائه کرده‌اند.
کد خبر: ۱۹۷۵۶۷    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

خداوند در ابتدای آیه 23 سوره اسراء، ابتدا با صیغه جمع، روی خطاب خود را به تمام مسلمانان کرده و می‌فرماید: خدا حکم کرده که جز او را نپرستید و به پدر و مادر خویش نیکی کنید.
کد خبر: ۱۹۷۵۶۶    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

«تِلاوت»، از ریشه «تلو»، به معنای خواندن است. به نوشته برخی از علمای لغت، این ریشه یک معنا بیش ندارد و آن «اتّباع»؛ یعنی «در پی آمدن» است و چون در خواندن قرآن، آیات در پی یکدیگر می‌آیند، به آن «تِلاوة القرآن» گفته شده است.
کد خبر: ۱۹۷۵۶۳    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

قرآن کریم، هیچ‌گاه آن نوع از پرسش‌گری را که هدفش تنها افزودن بر دانش مفید باشد سرزنش نمی‌کند، بلکه تنها آن نوع از پرسیدن، مورد نکوهش قرآن است که به منظور لجبازی، حاشیه‌سازی و اموری از این دست باشد.
کد خبر: ۱۹۷۵۶۰    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱

قرآن کریم در یکی از آیاتش در مورد نیکی و بدی و چگونگی برخورد و واکنش در برابر بدی‌ها می‌فرماید: «وَ لا تَسْتَوِی الْحَسَنَةُ وَ لاَ السَّیِّئَةُ ادْفَعْ بِالَّتی‏ هِیَ أَحْسَنُ فَإِذَا الَّذی بَیْنَکَ وَ بَیْنَهُ عَداوَةٌ کَأَنَّهُ وَلِیٌّ حَمیم»؛ هرگز نیکى و بدى یکسان نیست؛ بدى را با نیکى دفع کن، ناگاه (خواهى دید) همان کس که میان تو و او دشمنى است، گویى دوستى گرم و صمیمى است!
کد خبر: ۱۹۷۵۵۸    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۳۱