وصیت پیامبر

جلوگیری و ممانعت از عملی شدن خواسته پیامبر ( صلی الله علیه و آله و سلم ) (درخواست آوردن قلم و دوات برای نوشتن وصیت قبل از وفاتشان) از وقایع مشهور در تاریخ است که از آن به اسامی مختلفی نظیر واقعه "یوم الخمیس" یا واقعه "قلم و دوات" یاد شده است. سکوت حضرت علی( علیه السلام ) در این حادثه دلیلی بر نفی اصل وقوع آن نیست بلکه باید دید که دلیل آن چه بوده است و آیا این سکوت منافاتی با شجاعت آن حضرت دارد یا نه؟

معتبر‌ترین کتاب‌های روایی اهل سنت؛ مانند صحیح بخاری و صحیح مسلم، گزارش کرده‌اند که گوینده این سخنان، خلیفه دوم عمر بن خطاب بوده است. بنابر این، اگر در برخی گزارش‌ها تصریح به نام ایشان نشده، یا به صورت گروهی آمده، منافاتی با گزارش مشهور ندارد؛ چون از باب «مجمل و مبین» و یا «عام و خاص» است، و «مبیّن» مقدم بر «مجمل» و «خاص» مقدم بر «عام» است. جمع‌بندی گزارش‌ها آن است که خلیفه دوم، آغازگر این سخن بوده اما در ادامه، برخی نیز با او هم‌صدا شده و گفته‌اش را تکرار کردند؛ بنابراین تعارضی بین گزارش‌ها وجود ندارد.

علامه مجلسى در بحارالانوار، بابى را به این صورت عنوان کرده است: «وصیته صلى الله علیه و آله عند قرب وفاته» در این باب روایاتى را ذکر کرده است. از آن جمله در حدیث سیزدهم این باب آمده است که...