خلقت

خدای متعال، انسان را به‌گونه‌ای خلق نمود که مسیر تکاملی فردی و اجتماعی او به شکل تدریجی صورت می‌گیرد، و این واقعیتی انکار ناپذیر است.

دلایل زیر را می‌توان هدف خلقت و آفرینش انسان بر شمرد:...

عذاب الاهی، بازتاب کردار اختیاری انسان در استفاده نکردن از اسباب هدایت و گوش نکردن به ندای پیامبر درونی و پیامبر بیرونی است. علم خداوند به سرنوشت و چگونگی تعامل و رفتارهای موجودات، موجب جبر آنها بر خطاکاری نمی‌شود و در واقع علم خداوند کاشف کردار بندگان است.

در روایتی از امام موسای کاظم( علیه السلام ) شرحی بر این حدیث نبوی وجود دارد.

در روایتی از امام موسای کاظم( علیه السلام ) شرحی بر این حدیث نبوی وجود دارد:محمد بن ابی عمیر نقل می­کند که از امام هفتم( علیه السلام ) پرسیدم: معنای این سخن پیامبر( صلی الله علیه و آله و سلم ) چیست که می­فرماید: «اعملوا فکل میسر لما خلق له»؛ تلاش کنید؛ زیرا هر چیزی در ارتباط با آنچه جهت آن خلق شده، توفیق خواهد یافت؟

این روایت از نظر سند صحیح و معتبر است، و از نظر دلالت و محتوا نیز مشکلی ندارد. در توضیح آن چند نکته را متذکر می‌شویم.

در دستورات و تعالیم اسلامی ما، فراوان به هدف زندگی اشاره شده است. قرآن کریم هدف از زندگی انسان را عبودیت پروردگار و به تبع آن رسیدن به کمالات معنوی و سعادت در دنیا و آخرت بر شمرده است. به بیان دیگر، هدف از خلقت و زندگی، را مسابقه در بهتر عمل کردن، دانسته است.

در منابع روایی و دعایی کهن، دعاهای روزهای هفته، از روز جمعه شروع شده است. اما درباره این‌که چرا در مفاتیح الجنان، از روز یک‌شنبه شروع شده است، شاید این موضوع به صورت کاملاً اتفاقی بوده و یا شاید بتوان علت را این‌گونه گفت که: بنا بر برخی روایات(هرچند ضعیف)، خدا خلقت هستی و یا خلقت بشر را از روز یک‌شنبه شروع کرده، و خلقت شش روز طول کشیده، و در آخر روز جمعه به پایان رسیده است.

به صورت کلی از نظر قرآن، هر انسان دارای یک مأموریت اصلی و آن هم بندگی و طاعت خداوند ‌است.

«عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا جَعْفَرٍ ع عَمَّا یَرْوُونَ أَنَّ اللَّهَ خَلَقَ‏ آدَمَ‏ عَلَى‏ صُورَتِهِ‏ فَقَالَ هِیَ صُورَةٌ مُحْدَثَةٌ مَخْلُوقَةٌ وَ اصْطَفَاهَا اللَّهُ وَ اخْتَارَهَا ...». این روایت و روایات دیگری که همین معنا را می‌رسانند، در منابع و مآخذ حدیثی شیعه و اهل‌‌سنّت نقل شده، و از دیدگاه سندی در نظر محدثان فریقین، حدیثی قابل پذیرش به شمار می‌آید.

کلام قرآن در مورد خلقت انسان دارای تعبیرات گوناگونی است که نشان می دهد آفرینش انسان دارای مراحل متعددی بوده است...

از آیات مختلف قرآن و تعبیرات گوناگونی که در باره آفرینش انسان آمده به خوبی استفاده می شود که انسان در آغاز خاک بوده سپس با آب آمیخته شده و به صورت گل و بعد به صورت گل بدبو درآمده پس از آن حالت چسبندگی پیدا کرده و بعد به صورت گل خشکیده درآمد و حالت صلصال کالفخار (گل خشکیده) به خود گرفته است.

باغى از باغ هاى دنیا بود که خورشید و ماه بر آن مى‏تابید، و اگر بهشت جاودان بود هرگز آدم از آن بیرون رانده نمى‏شد

هنگامی که حضرت آدم( علیه السلام ) از میوه درخت ممنوعه خورد، آن میوه سی روز در شکمش باقی ماند. پس از آن بود که خداوند بر حضرت آدم و نسل او سی روز‏ گرسنگی و تشنگی را واجب نمود. و اگر در شب چیزی می‌خورند تفضلی است از جانب پروردگار.

اگرچه پیامبر گرامی اسلام ( صلی الله علیه و آله و سلم ) از همه پیامبران الهی برتر و والاتر است، ولی این خصوصیت باعث نمی شود که تمام خصوصیات و ویژگی های دیگر پیامبران را داشته باشد، و تولد بدون پدر نیز هرچند در زمان خود می توانست برای ابلاغ پیام الهی و اتمام حجت لازم باشد، ولی بذاته ویژگی خاصی برای شخص محسوب نمی شود.

امام علی( علیه السلام ) در روایتی تقریباً مفصل می‌فرماید؛ نور پیامبر( صلی الله علیه و آله و سلم ) قبل از خلقت ، آفریده شده بود و هزاران سال در حجاب‌های دوازده‌گانه بوده و در آن‌جا توسط ذکرهای مختلف، خداوند را عبادت می‌کرد.

کلام قرآن در مورد خلقت انسان دارای تعبیرات گوناگونی است که نشان می دهد آفرینش انسان دارای مراحل متعددی بوده است که بدین قرار است.

هیچ منافاتی بین این دو مطلب وجود ندارد. اگر بیان می شود که خلقت آدم مربوط به حدود شش یا هفت هزار سال پیش است، می تواند منظور نسل جدیدی از انسان باشد که از حضرت آدم ( علیه السلام ) است و چه بسا قبل از این نسل، هزاران نسل از انسان وجود داشته و منقرض شده باشد. شواهد زیادی وجود دارد که قبل از حضرت آدم ( علیه السلام )، انسان هایی که از نسل آن حضرت نبوده اند، زندگی می کرده اند.

همان طور که روز و روشنایی آیت و آفریده خداوند است؛ شب و ظلمت نیز آیت و آفریده خداوند است. خداوند می فرماید: "ما شب و روز را دو نشانه توحید و عظمت خود قرار دادیم، سپس نشانه شب را محو کرده، و نشانه روز را روشنى‏بخش ساختیم".