باطل

همزمان با آغاز ماه مبارک رمضان، برای بسیاری از روزه داران مبطلات روزه و کیفیت احکان آنها مورد توجه قرار می گیرد. از جمله این مسائل مرتبط با خوردن و آشامیدن و به صورت مشخص مسواک زدن و یا آمپول زدن در طول روز است.

از پیامبر اکرم( صلی الله علیه و آله و سلم ) نقل شده است: یکی از چیزهایی که روزه را از بین می‌برد، دروغ است؛ اما مقصود از این دسته روایات اثر معنوی و باطنی روزه است که چنین گناهانی این اثر را به حداقل رسانده و یا آن‌را از بین می‌برد؛ چون روزه دارای درجاتی است.

امام علی( علیه السلام ) درباره کاربرد عقل می‌فرماید: «‏از عقلت آن اندازه تو را بس که راه‌هاى ‏گمراهیت را از رستگاریت برای تو روشن کند».

در متون حدیثی، روایاتی وجود دارد که ناظر به این معنا است که حتی اگر فردی تظاهر بدان کند که عقیده باطل ی – مانند وجود نداشتن خدا - برایش یقینی است، اما هیچ‌گاه در اندرون خود، نمی‌تواند به چنین یقینی دست یابد؛ زیرا اگر چنین یقینی به وجود آید، او در ادامه مسیر باطل ش معذور خواهد بود؛ چرا که او براساس علم و یقینش عمل کرده است.

امام علی( علیه السلام ) در رابطه با برخی از افراد می‌فرماید: «روزگار می‌گذراند در حالی‌که به فکر زیاد کردن چیزى است که کمش براى او از زیادش بهتر است»؛ یکی از مصادیق سخن امام ،افرادی هستند که از آغاز عمر، شبهات و آراى باطل را جمع‌آورى می‌کنند که به یقین، اندک آن از بسیارش بهتر است، و باطل آن از صحیحش بیشتر. وقتى گنداب «اخلاق زشت» و «افکار بی‌فایده» چنین افرادی را فراگرفت، در میان مردم به قضاوت می‌نشینند!

ابتدا باید گفت؛ آنچه انسان با چشمان خود ببیند - و احتمال خطای در دید ندهد - با قطعیت قابل پذیرش است. از این‌رو است که امام حسن( علیه السلام ) در جواب سؤال مرد شامی می‌فرماید: «بین حق و باطل چهار انگشت فاصله است. هر چه با چشم دیدى حق است، در حالی‌که با گوش، مطالب باطل زیادى شنیده‌اى‏».

یکی از موضوعات اختلافی میان شیعه و اهل سنت، موضوع ازدواج موقت است. از قرن‌ها پیش، بحث‌های بسیاری در باره این موضوع شده شکل گرفته و حتی در همان قرون اولیه اسلامی، کتابی در این موضوع نگارش یافته است.

امام علی( علیه السلام ) در رابطه با برخی از افراد می‌فرماید: «روزگار می‌گذراند در حالی‌که به فکر زیاد کردن چیزى است که کمش براى او از زیادش بهتر است»؛ یکی از مصادیق سخن امام ،افرادی هستند که از آغاز عمر، شبهات و آراى باطل را جمع‌آورى می‌کنند که به یقین، اندک آن از بسیارش بهتر است، و باطل آن از صحیحش بیشتر.

سحر عملی خارق العاده است که گاهى یک نوع چشم‏بندى و تردستى است، و گاه تنها جنبه روانى و خیالى و تلقینى دارد. و گاه با استفاده از خواص ناشناخته فیزیکى و شیمیایى بعضى از اجسام و عناصر و گاه از طریق کمک گرفتن از شیاطین انجام می گیرد.

بگو حق آمد و باطل نابود شد. حقا كه باطل نابود شدنى است.علی بن ابیطالب علیه السلام فرمود: با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلّم وارد مكه شديم در آنجا 360 بت بود كه پرستش مى شد. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلّم دستور داد تا همه را واژگون كنند.

از نظر قرآن کریم، «فرقان» عبارت است از: هر چیزی که موجب جدایی بین حق و باطل باشد؛ لذا یکى از اسامى قرآن مجید فرقان است: «تَبارَکَ الَّذِی نَزَّلَ الْفُرْقانَ عَلى‏ عَبْدِهِ لِیَکُونَ لِلْعالَمِینَ نَذِیراً». اگر خداوند قرآن کریم را فرقان نامید؛ از آن جهت است که آیاتش بین حق و باطل جدایى مى‌‏اندازد.

حق به معنای مطابقت با واقعیت، هماهنگی و درستی است. و باطل چیزی است که حقیقت و ثباتی ندارد. باطل در برابر حق قرار دارد و نقیض آن محسوب می‌شود. در قرآن کریم ویژگی‌های متعددی از حق و باطل بیان شده است که مجموع آن تصویر روشنی از حق و باطل را ترسیم می‌نماید.

تغییر انسان‌ها از بدی به خوبی و از بی‌راهه به راه راست رفتن؛ یقیناً امری خردپسند و تحسین برانگیز است. به همان اندازه سیر از حقیقت و درستی به پلیدی، امری نکوهیده و مذموم می‌باشد. حال بسیاری از انسان‌ها با علم به حقیقت و درستی، راه باطل را بر می‌گزینند و این به جهت منافع و یا تعصب‌های بی‌جای آنها است.

صفت «مبین» یکى از صفات مهم قرآن و نشان دهنده خاصیت روشنگرى قرآن است، و در شانزده آیه از قرآن، این صفت براى قرآن ذکر شده است؛ مانند «تِلْکَ آیاتُ الْقُرْآنِ وَ کِتابٍ مُبینٍ»؛ این آیات قرآن و کتاب مبین است.«وَ أَنْزَلْنا إِلَیْکُمْ نُوراً مُبینا»؛ و نور آشکارى به سوى شما نازل کردیم.