شهدای کوثر دانش

دختری با چادر سیاه روی خاک نشسته بود، اشکش را با گوشه‌ی چادرش پاک می‌کرد و گاه آن ‌را می‌بویید و به صورتش می‌مالید. «خوارجان بخیز، حالی مه تنا چطو کنم؟ چطو درس بخوانم؟» او نامش را فریده گفت، شب پیش خواهرش که در مرکز آموزشی کوثر دانش درس می‌خواند، هنگام رخصتی در کوچه‌ی مرکز آموزشی در انفجار انتحاری چره‌ای به گلویش می‌خورد و دیگر نمی‌تواند نفس بکشد.