بی‌خرد

در منابع روایى اهل سنت و شیعه، روایتى از پیامبر گرامى اسلام( صلی الله علیه و آله و سلم ) با تعابیر مختلفى نقل شده است؛ مانند: «أکثر أهل الجنّة البُله»؛ بیشتر مردم بهشت بُله هستند.آنچه در این روایت باعث تعجب و تحیر برخی شده است، واژه «بُلْه» است. در این‌که این واژه به چه معنا است و شامل چه کسانى می‌شود، با مراجعه به کتاب‌های لغت روشن مى‌شود که بُله در این روایت به معناى احمق و بى‌خرد نیست.

در برخی از منابع روایی، این سخن از امام مجتبی( علیه السلام ) نقل شده است:«مَا أَعْرِفُ أَحَداً إِلَّا وَ هُوَ أَحْمَقُ‏ فِیمَا بَیْنَهُ وَ بَیْنَ رَبِّهِ»؛ من کسى را نمی‌شناسم، مگر این‌که در رابطه میان خود و پروردگارش، بهره‌ای از حماقت و کم‌خردى دارد.این حدیث در کتاب تحف العقول که از منابع روایی معتبر و ارزش‌مندی است نقل شده، اما به هر دلیلی در این کتاب از بیان نام راویان حدیث خودداری شده است.