ابراهیم دیزج

ابتدا باید گفت که در گزارش‌های تاریخی، بررسی سندی به شیوه‌ای که در روایات مرتبط با احکام و عقاید وجود دارد، نیازی نیست، بلکه بیشتر به اعتبار کتاب توجه می‌شود تا سند روایت؛ زیرا می‌دانیم که بسیاری از گزارش‌های تاریخی موجود در کتب معتبر اساساً سند سلسله‌واری برای آن ذکر نشده تا به دنبال ضعف و قوت آن باشیم.