ضمیمه

«شَفع»؛ به معناى ضمیمه کردن چیزى به چیزى، و مقارن و همراه بودن دو چیز است. در آیه شریفه «وَ الشَّفْعِ وَ الْوَتْرِ»؛ شفع، اسم و به معناى جفت چنان‌که وتر به معناى تک است. البته در تفسیر این آیه، مفسران اقوال و احتمالات فراوانى ذکر کرده‌اند.