آفریدن

با مراجعه به آیات متعدد قرآن، چنین به دست می‌آید که خداوند انسان را از گل آفرید؛ یعنی مخلوطی از خاک و آب. نوع متفاوتی از مخلوقاتش را نیز از آتش آفرید که به آنها جانّ یا جن گفته می‌شود. و طبق برخی روایات، خداوند فرشتگان را از نور آفریده است.

«نفس» در این آیه به معنای نفس مصطلح در دانش فلسفه و کلام نیست، تا چنین اشکالی پیش آید که برای خدا نمی‌توان نفسی را در نظر گرفت. به عبارتی تعبیر «لِنَفْسی‏» در آیه، شدت نزدیکی و اختصاص را می‌رساند؛ یعنی خدا به حضرت موسی( علیه السلام ) می‌فرماید که تو را برای رسالت و نبوت خودم، انتخاب کرده و مختص گردانیدم.این مقام بسیار بلندى است که خدا بفرماید من ترا براى خودم برگزیدم.