عهد الهی

امامت مقام است که از سوی خداوند به کسانی عنایت می شود که از گناه و ظلم معصوم باشد. از این رو خداوند متعال می‌فرماید:«و إذا ابتلی ابراهیم ربّه بکلماتٍ فأتمّهنّ قال إنّی جاعلک للنّاس إماماً قال و من ذرّیّتی قال لاینال عهدی الظّالمین»۱؛ و چون ابراهیم را پروردگارش با کلماتی بیازمود، و وی آن همه را به انجام رسانید، [خدا به او] فرمود: «من تو را امام مردم قرار دادم». [ابراهیم] پرسید: «از دودمانم [چطور]؟» فرمود: «پیمان من به بیدادگران نمی‌رسد». در این مقاله به این موضوع و جایگاه آن در اسلام پرداخته شده است.