روبیر غانم

هر بار که غانم می‌خواهد پایش را روی پله قطار بگذارد یک نفر دیگر پیدا می‌شود و زودتر از او روی تنها صندلی خالی می‌نشیند. یک بار "الیاس الهراوی"، بار دوم "امیل لحود" و دفعه‌ی سوم "میشل سلیمان". این بار هم غانم، باز هم به دروازه کاخ بعبدا چشم دوخته درحالی که مزاحم‌های ورودش زیادند.