شهرت‌طلبى

چنین لقبی برای امام حسن مجتبی ( علیه السلام ) در منابع روایی و تاریخی اولیه وجود ندارد، اما آن‌حضرت دارای سخاوت راستین، بخشندگى اصیل و بی‌پیرایه‌ای بودند که تنها براى خیر و احسان و کمک به مردم انجام می‌گرفت و هرگز آلوده به خواسته‌هاى ننگین شخصى و ارضای حس شهرت‌طلبى و مقام‌پرستى نگردید.