آتشکده

مساجدی که گلدسته‌های فیروزه‌ای آن مانند دو درخت سرافراز سایه‌شان بر سر شهر باشد و صدای اذانش، موسیقی دلنشین شهر شود. مساجدی که با کاشی آبی و فیروزه‌ای، شبستان‌های بزرگ، حیاط دلباز با حوضی که حکم وضوخانه دارد و گنبدی که نقش و نگارش، آسمان را زیباتر کرده باشد، مامن مردمانی است که می خواهند از روزمرگی پر گرفتار پناه ببرند به آغوش امن خدا.

وقتی از اصفهان به سمت غرب حرکت کنی قبل از آن که به نجف آباد برسی، باید از محلی به نام آتشگاه بگذری. در کنار جاده بازمانده های بنایی قدیمی را می یابی معروف به کوه آتشگاه که ذهن را به کلمه آتشکده معطوف می کند. این آتشکده از گذشته های دور تا مدت های مدید روشن بوده است. در منطقه براآن، در شرق اصفهان هم که از این محل فاصله ای نسبتا طولانی دارد، بقایای آتشکده ای جلب نظر می کند.