شیعه نیوز: فحش تبعات متعددی دارد و از جمله آنها:
1- فاحش از اسلام خارج است
قال الصادق علیه السلام:
«اذا قالَ المُؤْمِنُ لَاخیهِ افٍّ، خَرَجَ مِنْ وَلایتِهِ، وَاذا قالَ انْتَ عَدُوّی کفَرَ احَدُهُما، وَلا یقْبَلُ اللَّهُ مِنْ مُؤمِنٍ عَمَلًا وَهُوَ یضْمِرُ عَلی اخیهِ الْمُؤمِن سُوءً»[1]
هنگامى كه مومن به برادر دينى خود« افّ» بگويد، از پيوند دينى با او بيرون رفته و هرگاه به وى بگويد: تو دشمن منى، يكى از آن دو كافر شدهاند و خداوند از مؤمنى كه نيّت بدى را از برادرش به دل دارد، عملى را نمىپذيرد.
وقتی فاحش از اسلام خارج شده باشد طبعاً فحش نیز از دایره دین بیرون است.
قال علی علیه السلام:
«الْفُحْشُ وَالتَّفَحُّشُ لَیسا مِنَ الْاسْلامِ»[2]
دشنام دادن و ناسزا شنيدن از مسلمانى به دور است.
2- فحش نفاق است
قال الصادق علیه السلام:
«الْفُحْشُ وَالْبِذاءُ والسَّلاطَةُ مِنَ النِّفاقِ»[3]
دشنام دادن و بدزبانى و هرزه گوئى از علائم نفاق است.
3- فحش علامت بی خردی است
قال علی علیه السلام:
«اسْفَهُ السُّفَهاءِ الْمُتَبَجِّحُ بِفُحْشِ الکلامِ»[4]
سفيهترين انسانها، دشنام دهندهاى است كه از فحش دادن خود شادمان است.
4- فحش شرّ مخلوقین است
قال رسول اللَّه صلی الله علیه و آله:
«لَوْ کانَ الْفُحْشُ رَجُلًا لَکانَ رَجُلُ سُوءٍ»[5]
اگر فحش مخلوقى باشد شرّ مخلوقان الهى است.
5- فحش موجب عداوت است
از جمله وصایای پیامبر به کسی که درخواست سفارشی از آن حضرت کرده بود، این جمله است:
«لاتَسُبُّوا النّاسَ فَتَکتَسِبُوا الْعَداوَةَ بَینَهُمْ»[6]
مردم را ناسزا نگوئيد كه ناسزا گفتن به مردم، موجب عداوت بين آنان و شما مىشود.
6- فحش برکت را زایل می کند
«مَنْ فَحُشَ عَلی اخیهِ الْمُسْلِمِ نَزَعَ اللَّهُ مِنْهُ بَرَکةَ رِزْقِهِ وَ وَکلَهُ الی نَفْسِهِ وَافْسَدَ عَلَیهِ مَعیشَتَهُ»[7]
كسىكه به برادر خود دشنام دهد، خداوند بركت از روزى او بردارد و او را بخودش واگذارد و زندگيش را تباه سازد.
قائل و راوی این روایت در سند اصلی آن که اصول کافی است ثبت نشده است، ولی به حسب ترتیب مرحوم کلینی در نقل احادیث، بیان کننده حدیث یکی از دو امام همام باقر و یا صادق علیهما السلام بوده است.[8]
7- فحش مخاطب را وادار به پاسخگوئی می کند
کسی که به دیگری دشنام دهد، خودش همان دشنامها و بدتر از آن را می شنود.
قال علی علیه السلام:
«مَنْ عابَ عَیبَ وَمَنْ شَتَم اجیبَ»[9]
كسى كه عيب گيرد، عيبش گرفته مىشود و آنكه دشنام دهد، جواب دشنامش داده مىشود.
قال علی بن الحسین زین العابدین علیهما السلام:
«مَنْ رَمی النّاسَ بما فیهِم رَمَوْهُ بِما لَیسَ فیهِ»[10]
كسى كه مردم را به عيوبشان طرد كند، او را به آنچه كه در وى نيست طرد مىكنند.
8- فاحش بدترین خلایق است
مراوده مردم با فاحش کم می شود چون کسی از بد زبانی او در امان نیست و همه از چرخش زبان او می هراسند.
قال رسول اللَّه صلی الله علیه و آله:
«انَّ مِنْ شَرِّ النّاسِ مَنْ تَرَکهُ النّاسُ اتّقاءَ فُحْشِهِ»[11]
بدترين مردم كسى است كه خلايق از ترس ناسزا گوئيش وى را ترك كرده باشند.
9- فاحش مغضوب خداوند است
قال الباقر علیه السلام:
«انَّ اللَّهَ یبْغِضُ الْفاحِشَ الْمُتَفَحِّشَ»[12]
خداوند دشمن ميدارد دشنام گوى دشنام جوى را.
حدیثی که در آغاز بحث گذشت نیز در همین زمینه است.
10- فحاش به بدترین شکل خواهد مرد
قال الباقر علیه السلام:
«ما مِنْ انْسانٍ یطْعُنُ فی عَینِ مُؤمِنٍ الّا ماتَ بِشَرِّ مَیتَةٍ»[13]
كسى نيست كه در مقابل چشمان مؤمنى وى را بد گويد مگر اينكه به بدترين مرگها بميرد.
پی نوشت ها
[1] بحار الانوار- جلد 75- صفحه 146.
[2] غرر الحكم.
[3] بحار الانوار- جلد 79- صفحه 113.
[4] غرر الحكم.
[5] مجموعه ورام- جلد 1- صفحه 110.
[6] اصول كافى- جلد 2- صفحه 360.
[7] وسائل الشيعه- جلد 11- صفحه 328.
[8] اصول كافى- جلد 2- صفحه 325.
[9] بحار الانوار- جلد 78- صفحه 91.
[10] بحار الانوار- جلد 78- صفحه 161.
[11] كنز العمال- 8082.
[12] بحار الانوار- جلد 78- صفحه 176.
[13] اصول كافى- جلد 2- صفحه 361.