۰

در دین اسلام اعلام شده که انسان با ازدواج به آرامش می رسد. دو پرسش در این زمینه مطرح می شود: اول: چرا برخی از این آرامش فرار کرده و از هم جدا می شوند؟ دوم: اگر ازدواج به دلیل برطرف کردن نیازهای جنسی، موجب آرامش انسان می شود، چرا افرادی که به صورت نامشروع این نیاز را برطرف می کنند از این آرامش برخوردار نباشند؟

کد خبر: ۲۰۲۶۶۰
۰۸:۰۳ - ۲۰ آبان ۱۳۹۸

شیعه نیوز:
پرسش
با سلام در قرآن بیان شده که انسان با ازدواج به آرامش می رسد. اکنون این سؤال مطرح میشود که چگونه انسان با ازدواج به آرامش می رسد و به عبارتی در ازدواج چه چیزی است که آرامش بخش است؟
در ضمن اگر انسان با ازدواج به آرامش می رسد پس چرا این همه طلاق وجدایی وجود دارد چون هیچ کس که از آرامش فرار نمی کند در ضمن ممکن است جواب این سؤال رو اینطور بدهید که اکثر مشکلات روحی ما در نتیجه عدم پاسخگویی به نیاز جنسی پیش می آید که چون در ازدواج این نیاز برآورده می شود آرامش فراهم می شود! در این صورت پس چرا افرادی که دارای روابط نامشروع هستند به آرامش نمی رسند؟ با تشکر
پاسخ اجمالی

ازدواج موفقی که نیازهای عاطفی و جنسی انسانها را پاسخ دهد، چون آنان را از گناه بازداشته و به خدا نزدیک می کند، آرامشی دلنشین فراهم می آورد، اما روابط جنسی نامشروع و ازدواجی که با رعایت دیگر موازین دینی همراه نباشد، به تنهایی نمی تواند آرامش بخش باشد.
پاسخ تفصیلی

یک ازدواج موفق به دلیل آنکه به نیازهای عاطفی و جنسی انسان پاسخ می دهد، او را از انجام بسیاری از گناهان باز می دارد که در صورت فراهم بودن دیگر مقدمات، ارتباط بهتری میان او و پروردگارش برقرار می شود و در نهایت همین یاد خدا و ارتباط با اوست که به آرامش می انجامد زیرا تنها با یاد خداست که دلها آرامش می پذیرد.[1] بر این اساس، ازدواج تنها کمکی برای رسیدن به این مقصد ارزیابی می شود که به همراه دیگر مواردِ توصیه شده در قرآن، چون عبادت[2]، تهجد[3]، خوش اخلاقی[4] و ... انسان را به سرمنزل مقصود می رساند.

طبیعی است که در این دیدگاه:

1. روابط جنسی نامشروع نمی تواند آرامش مطلوب را برای انسان فراهم کند چون انسان را از خدا دور می کند.

2. قرآن تنها به اصل ازدواج نپرداخته بلکه به مواردی دیگر از جمله ارتباط دوستانه در خانواده نیز توصیه فرموده[5] و در همین راستا تنها ازدواجی به آرامش می انجامد که معیارهای لازم را داشته و با رعایت دیگر موازین دینی همراه باشد و گرنه منجر به سلب آرامش خواهد شد که در این هنگام، طلاق را نمی توان فرار از آرامش برشمرد.

3. به این نکته نیز باید توجه داشت که برخی افراد با تصور آرامشی موهوم از آرامش واقعی می گریزند مانند افرادی که از آرامش واقعی در کنار خدا بودن فرار کرده و به آرامش خیالی دنیاپرستی روی می آورند و شاید بسیاری از طلاق ها – نه همه آنها – نیز در واقع فرار از آرامش بوده و آینده آرام تری در انتظار طرفین طلاق وجود نداشته باشد.

[1] رعد، 28؛ "أَلا بِذِکْرِ اللَّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوب".‏

[2] ذاریات، 56.

[3] اسراء، 79.

[4] بقره، 83.

[5] طلاق، 6؛ " وَ أْتَمِرُوا بَیْنَکُمْ بِمَعْرُوف"

ارسال نظرات
نظرات حاوی عبارات توهین آمیز منتشر نخواهد شد
نام:
ایمیل:
* نظر: