امیرالمؤمنین (علیه السلام):
الاعتذار منذر ناصح.
اعتذار ترساننده است صاف بى غش، معنى شايع «اعتذار» عذر خواهى و طلب معذور داشتن است و بنا بر اين ممكن است مراد اين باشد كه كسى كه تقصيرى كرده باشد نسبت بشخصى و عذر خواهى كند و طلب اين كند كه آن شخص او را معذور دارد همان خجالت و انفعال كه در آن حال كشد ترساننده است صاف بى غش او را از كردن گناه و تقصير ديگر، و اگر او را ادنى بصيرتى باشد ديگر كارى نكند كه چنان انفعال و خجالتى بكشد، يا اين كه از براى هر كسى از ارباب بصيرت ملاحظه خجالت و انفعالى كه در وقت عذر خواهى بايد كشيد ترساننده است از كردن گناه و تقصير و كافى است در منع آن، و «اعتذار» بمعنى مندرس شدن رسم نيز آمده، و ممكن است در اينجا باين معنى باشد و مراد اين باشد كه مندرس شدن رسوم و آثار گذشتگان ترساننده است صاف بىغش زيرا كه كسى كه او را ادنى دريافتى باشد هرگاه مشاهده آنها كند داند كه دنيا با اين عدم ثبات و بقا شايسته حرص بر آن و سعى در آن نيست و بهر نحو كه رو دهد بزودى بگذرد چاره كار آخرت بايد كرد كه تحمل عذاب ابدى و عقاب سرمدى نتوان كرد.
و در بعضى نسخهها «الاعتبار» بدل «الاعتذار» است و بنا بر اين معنى اين است كه: عبرت گرفتن ترسانندهايست صاف، و از آنچه در وجه آخر مذكور شد توجيه آن ظاهر مىشود و محتاج ببيان عليحده نيست و اين نسخه ظاهرتر است.
غررالحکم 587