آیت‌الله نایینی

در دوران صفویه، فقها افزون بر حضور پررنگ اجتماعی دارای حضور و نفوذ سیاسی بودند و مناصب رسمی و دولتی داشتند و امور دینی چون فتوا، قضاوت و اوقاف را بر عهده گرفته بودند و بر آن نظارت داشتند. همچنین فقهایی از سوی سلطان به مقام شیخ‌الاسلامی منصوب می‌شدند که دارای وظایف و اختیارات گسترده‌ای نیز بودند، از این‌رو در این دوره فقها درباره مسائل سیاسی و اجتماعی به فراخور عصر و اقتضائات آن دوره به تفقه پرداختند.