مرگ مفاجات

خداى سبحان، رحيم و رحمان و حتى ارحم الراحمين است. مرگ ناگهانى براى مؤمن رحمت است؛ يعنى مؤمنى كه تمام حقوق الهی را ادا كرده و حقوق مردم را پرداخته ـ نه دينى ازخدا بر عهده او است و نه دينى از مردم ـ وصيت نامه خود را هم نوشته و تكليف بعد از مرگ خود را مشخص كرده است، با مرگ راحت مى شود؛ بدون اين كه در پايان عمر ناراحتى و درد و سختى بيمارى و بيمارستان را متحمل شود.