منابع متعدد عربی موجود از اوایل قرون وسطی درباره گیاهشناسی، رژیمشناسی و عطرها، کاربردهای بنک را توصیف کردهاند. کهنترین آنها به قرن نهم بازمیگردد، زمانی که پزشک عباسی، ابن ماسویه، در رساله خود «جواهر الطیب» در مورد آروماتیکها (گیاهان خوشبو)، نام بنک را ذکر کرده است. به نقل از ابن ماسویه در این کتاب، آن را از یمن میآوردند و از آن برای تهیه ترکیبات خشک و معطر برای زنان استفاده میکردند. با این حال، او به طرز عجیبی آن را چوب تنه درختی به نام «ام غیلان» (گونهای از اقاقیا) شناسایی کرده است.
کد خبر: ۲۹۰۸۲۶ تاریخ انتشار : ۱۴۰۳/۰۱/۰۵
