استصحاب

استناد به حدیث، به عنوان یک منبع دینى، آن‌گاه سزاوار است که از صدور آن، اطمینان حاصل گردد و گرنه، هرگاه در صدورش شک و تردید رود، اصل بر عدم صدور است و نمی‌توان بدان استناد جست و آن‌را مصدر استنباط فقهى یا معارف دینى قرار داد. مقصود از اصل، استصحاب عدم صدور خطاب است.