ادای نذر

نذر در حقیقت پیمانی است با خداوند تا در نتیجه انجام عمل نیکی که آدمی بر خویش واجب می نماید، حق تعالی حاجت او را برآورد. در همین رابطه آیت الله شبیری زنجانی به استفتائی پیرامون «ضرورت ادای نذر» پاسخ گفته اند.

اکثر مورخان، محدثان و مفسران شیعه و اهل سنت معتقدند که تعدادی از آیات سوره انسان از جمله؛ آیه: "وَ یطْعِمُونَ الطَّعامَ..."، در شأن عترت رسول خدا ( صلی الله علیه و آله و سلم )، یعنی امام على، فاطمه، حسن و حسین ( علیه السلام ) نازل شده است. و زمان نزول آن در ماه ذیحجه پس از ادای نذری بود که امام علی ( علیه السلام ) و حضرت زهرا ( سلام الله علیها) برای شفای حسنین ( علیه السلام ) کرده بودند.