خدادادی

این حدیث، حدیثی صحیح است، و آنچه از ظاهر آن می‌توان فهمید آن است که عقل، قوه‌ای است که خدای متعال آن‌را در نهاد و سرشت آدمی به ودیعه نهاده و راهی برای به دست آوردن آن نیست؛ یعنی اگر کسی در اصل خلقت از استعداد مرتبط با عقل کم‌بهره بود، سعی و تلاش وی در بالا بردن آن نتیجه چندان چشم‌گیری نخواهد داشت.