مرفوع: حدیثی است که از وسط، یا آخر سند آن یک راوی یا بیشتر افتاده باشد، ولی با تصریح به لفظ "رفع".
کد خبر: ۲۲۰۲۲۹ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۲/۲۹
لفظ جلاله «الله»، در «قل اللهُ ثمّ ذرهم»، باید مرفوع باشد؛ زیرا مرفوع بودن آن از دو حال خارج نیست: یا مبتدا بوده و مبتدا هم مرفوع است و خبر آن -انزل الکتاب-، حذف شده، نه این که «الله» به تنهایی مفعول «قل» بوده تا منصوب باشد، ولی کلّ این جمله، یعنی مبتدا و خبر آن «انزل الکتاب» که محذوف باشد، «مفعولٌ به»، محلاً منصوب بوده و به اصطلاح ادبیات عرب مقول قول «قل» است.
کد خبر: ۲۰۲۷۰۵ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۲۰
بر اساس آنچه از قواعد زبان عربی به دست میآید، پاسخ حضرت ابراهیم( علیه السلام ) به شکل مرفوع و نکره، از تکریم و احترام بیشتری برخوردار است. این دقت در پاسخ در کنار پذیرایی مفصلی که این پیامبر خدا از مهمانان خود داشتند، نشان از ادب، احترام و تکریم ویژه ایشان داشته است.
کد خبر: ۲۰۱۷۷۷ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۱۲
