مردان الهی

در جریان حوادث جنگ اُحد، بسیاری از مسلمانان سستی و فرار کردند و تنها عده معدودی؛ مانند حضرت علی( علیه السلام ) در کنار پیامبر اسلام( صلی الله علیه و آله و سلم ) باقی مانده و جان‌فشانی نمودند. این آیه در توبیخ آن افراد سست عنصر و در تشویق این افراد پایدار و مبارز نازل شده است.