شیخ طوسى

سپس به سجده می روى و بیست مرتبه می گویى؛ یا ربّ، و هفت مرتبه یا الله، و هفت مرتبه لا حول ولا قوة الا بالله و ده مرتبه ما شآء الله و ده مرتبه لا قوة الا بالله. آنگاه صلوات می فرستى بر پیغمبر و آل او علیهم السلام و از خدا حاجت خود را می طلبى؛ به خدا سوگند! اگر کسى با انجام این عمل، از خدا حاجت بطلبد، هرچند بسیار فراوان باشد خداوند آن را به کرم و فضل گسترده اش برآورده می سازد.[۴]،[۵]

یکی از آثار شیخ طوسی، «التبیان فی تفسیر القرآن» است. این تفسیر، هم به جهت بزرگی نویسنده و هم به جهت تنوّع مطالب موجود از اهمیت بسزایی برخوردار است. شیخ طوسی با این‌که شخصیت حدیثی و فقهی بزرگی بوده و کتاب‌های مهمی در این زمینه‌ها دارد، اما متکلمی بزرگ نیز به شمار آمده و طبیعتاً عقل در نوع تفکر او جایگاه والایی داشته است.