واژه «مَهدیّ» (به فتح میم) در لغت، اسم مفعول از ریشه «هَدَی یَهدِی» به معنای هدایت شده، که در اصل، «مَهْدُوی» بوده، و با تغییری که در آن صورت گرفته «مَهدِیّ» شده است. و اسم فاعل از این ریشه «هادی» به معنای هدایت کننده است. بنابراین، واژه «مِهدیّ» (به کسر میم) که استعمال آن در میان برخی مردم رایج است صحیح نیست؛ زیرا در لغت عرب چنین وزنی برای این ریشه ثبت نشده است.
کد خبر: ۲۰۸۵۸۸ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۹/۲۸
علم تجوید محدوده گستردهای دارد که هم شامل تلفظ صحیح حروف عربی و هم رعایت صفات و ویژگیهای حروف و دیگر قواعد مربوط میگردد. اگر منظور از اختراع این علم، اختراع این نوع گویش باشد، باید آنرا به کسانی مرتبط دانست که زبان عربی را ایجاد کردند. البته خالق واقعی زبانهای طبیعی را باید خدا دانست.
کد خبر: ۱۹۸۷۵۳ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۸