جمع

جمع
دعا بهترین وسیله برای ارتباط انسان با معبود خویش است. هرچه این ارتباط بیشتر باشد، رشد معنوی انسان بیشتر خواهد بود؛ لذا با هر زبانی می‌توان با خدا سخن گفت. امّا برخی از دعاها هستند که به نحو خاصی وارد شده‌اند و آثار و فوائد خاصی نیز دارند، اگر بخواهیم به آن آثار و خواص برسیم باید - بدون کم و زیاد- همان‌طور که وارد شده قرائت کنیم.
کد خبر: ۲۲۱۱۵۳    تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۰۱/۰۹

جمله «مَنْ أَوْمَأَ إِلَى مُتَفَاوِتٍ خَذَلَتْهُ الْحِیَل»، در بخش حکمت‌‌های نهج البلاغه آمده است. شارحان نهج البلاغه در مورد معنا و مقصود این جمله احتمالات متعددی را بیان کردند.
کد خبر: ۲۱۲۶۳۵    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۲۳

معنای کلمه "آیه" در کتاب های لغوی این گونه آمده است: «آیه به معنای نشانه و عبرت است. چنان که خداوند می گوید: در داستان یوسف و برادرانش آیاتی وجود دارد؛ یعنی نشانه ها و عبرت های مختلفی وجود دارد».در قرآن کریم و ادبیات عرب آن جا که یک نشانه وجود داشته باشد، از کلمه آیه استفاده می کنند که مفرد است، و هرگاه که دو یا چند نشانه وجود داشته باشد، از کلمه "آیات" که جمع است استفاده می کنند.
کد خبر: ۲۰۲۶۳۹    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۲۰

در این که چرا "قلب" و "بصر" در آیه مورد پرسش به صیغه جمع، اما "سمع" مفرد ذکر شده است؟ برخی از مفسران معتقدند که این تفاوت نکته‏اى دارد، و برخی نیز حکمتی برای آن قائل نیستند. در این مختصر به برخی از این دیدگاه ها اشاره می شود.
کد خبر: ۲۰۲۴۸۵    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۱۹

واژگان «نَبیّ» به معنای کسی است که از جانب خدا خبر می‌آورد (درصورتی که ریشه آن نبأ باشد)، یا کسی که دارای مقام و شأن والایی است (درصورتی که ریشه آن نبو باشد).
کد خبر: ۲۰۱۲۵۶    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۰۸

در مورد عالمین دو نوع بحث می‌توان مطرح کرد. یکی بحث تفسیری است و دیگر بحث فلسفی و عرفانی.
کد خبر: ۱۹۹۵۲۷    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۱۴

صاحب کتاب «إعراب القرآن و بیانه» در این مورد می‌گوید: در این عبارت، نخست از تثنیه «خصمان» استفاده شد، سپس جمع «اختصموا»؛ چون «خصم» در اصل مصدر است و گرچه بیشتر به صورت مفرد مذکر می‌آید، اما جایز است به صورت تثنیه و جمع نیز آورده شود؛ و چون متخاصمین فرقه‌های گوناگون و طایفه‌های بسیاری بوده‌اند، از صیغه جمع بهره گرفته شده است.
کد خبر: ۱۹۸۵۲۹    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷