دعا بهترین وسیله برای ارتباط انسان با معبود خویش است. هرچه این ارتباط بیشتر باشد، رشد معنوی انسان بیشتر خواهد بود؛ لذا با هر زبانی میتوان با خدا سخن گفت. امّا برخی از دعاها هستند که به نحو خاصی وارد شدهاند و آثار و فوائد خاصی نیز دارند، اگر بخواهیم به آن آثار و خواص برسیم باید - بدون کم و زیاد- همانطور که وارد شده قرائت کنیم.
کد خبر: ۲۲۱۱۵۳ تاریخ انتشار : ۱۳۹۹/۰۱/۰۹
هر چند خداوند یگانه است و می بایست هر گاه از افعال خود خبر می دهد، از کلمه و ضمیر مفرد استفاده کند. لذا بارها در قرآن به این نحو از خود تعبیر آورده است. اما در زبان عربی و گاهی غیر عربی، متکلم و گوینده به دلایل متعددی به جای ضمیر مفرد از ضمیر جمع استفاده می کند.
کد خبر: ۲۰۴۳۱۰ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۹/۰۳
برای هر زبانی قواعد و مقرراتی وجود دارد، افرادی که با آن زبان سخن می گویند یا می نویسند باید تابع آن مقررات باشند.
کد خبر: ۲۰۲۹۹۲ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۲۲
معنای کلمه "آیه" در کتاب های لغوی این گونه آمده است: «آیه به معنای نشانه و عبرت است. چنان که خداوند می گوید: در داستان یوسف و برادرانش آیاتی وجود دارد؛ یعنی نشانه ها و عبرت های مختلفی وجود دارد».در قرآن کریم و ادبیات عرب آن جا که یک نشانه وجود داشته باشد، از کلمه آیه استفاده می کنند که مفرد است، و هرگاه که دو یا چند نشانه وجود داشته باشد، از کلمه "آیات" که جمع است استفاده می کنند.
کد خبر: ۲۰۲۶۳۹ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۲۰
«اولو» یکی از اسمهای دائم الاضافه و یکی از ملحقات به جمع مذکر سالم است که همواره به اسم ظاهر اضافه میشود. این واژگان در حالت رفعی؛ با واو ماقبل مضموم بوده و در حالت نصبی و جری؛ با یاء ماقبل مکسور میآید. مانند: «جائنی اولو مالٍ(رفع)»، «رأیت اولی مالٍ(نصب)»، «مررت بِاوُلی مالٍ(جر)».
کد خبر: ۱۹۸۵۲۲ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۷
