«رأیتم» در آیه شریفه: «قُلْ أَرَأَیْتُمْ إِنْ أَخَذَ اللّهُ»، صیغه مفرد مخاطب و ضمیر تاء، فاعلِ فعل «رأی» است، و «میم» در آن علامت جمع است. همچنین، «رَأَیْتَکُمْ» در آیه «قُلْ أَرَأَیْتَکمْ إِنْ أَتاکمْ عَذابُ اللّهِ»، صیغه مفرد مخاطب و ضمیر تاء، فاعلِ فعل «رأی» است، و لفظ «کُم»، علامت خطاب و به جاى ضمیر متّصل فعل در تثنیه، جمع و مفرد، ضمیر متّصل مفعولی است و صیغه مفرد فعل و فاعل به حال خود باقى مى مانند.
کد خبر: ۲۰۲۵۲۴ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۱۹
طبق آنچه را که در منابع روایی آمده، این ویژگی برای سوره انعام ذکر شده است.امام صادق ( علیه السلام ) در این باره می فرماید: سوره انعام جملگى و به صورت دفعی فرو فرستاده شده است؛ در حالى که هفتاد هزار فرشته آن را بدرقه مىنمودند تا آن که بر حضرت محمّد ( صلی الله علیه و آله و سلم ) فرو فرستاده شد...
کد خبر: ۲۰۲۵۱۳ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۸/۱۹
در مورد برخی از سورههای قرآن این ویژگی ذکر شده است:1. رسول اکرم( صلی الله علیه و آله و سلم ) فرمود: «اگر کسى سوره انعام را در هر شب تلاوت کند در روز قیامت از زمره کسانى باشد که در امانند، و هرگز آتش جهنّم را به چشم نخواهد دید».
کد خبر: ۱۹۸۲۳۴ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۷/۰۴
در تفسیر و توضیح این آیات که به ظاهر ناهمخوان به نظر میآیند، نظریات مختلفی بیان شده است:1. «سیئه» دارای دو معنا است؛ یکی بلا و گرفتاری، و دیگری گناه و معصیت. مراد از آیاتی که بدیها را به خدا نسبت میدهند، همان بلا و گرفتاریها است، و مراد از آیاتی که بدیها را به خود انسان منتسب میکنند، گناه و آثار وضعی آن است.
کد خبر: ۱۹۷۱۰۷ تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۰۶/۲۷
