شیعه - صفحه 318

شیعه
حارث بن کعب أزدی کوفی، از أصحاب علی بن الحسین امام سجاد( علیه السلام ) است. ابی مخنف هم از این شخص روایت نموده است. حارث بن کعب شیعه امامی است، ولی در منابع رجالی به وضعیت او پرداخته نشده و حال او مجهول است.
کد خبر: ۲۱۱۹۸۶    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

از اموری ‌که در روح انسان اثر تربیتی دارد، نوع کار و محیط کاری است که در طول زمان، آثار تخریبی و یا سازنده خود را بر روی نفس، خواهد گذاشت. به همین دلیل، در آموزه‌های دینی نکوهش‌ها و یا ستایش‌هایی نسبت به برخی از شغل‌ها مشاهده ‌می‌شود. در همین راستا، قصابی نیز از شغل‌های مکروه قلمداد شده و در مواردی به دلیل این کراهت نیز اشاره شده است.
کد خبر: ۲۱۱۹۸۵    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

ابتدا باید گفت که در علم رجال، دو بحث مقدماتی مطرح می‌شود: اول؛ ادله کسانی که دانش رجال را دانش مورد نیاز می‌دانند. دوم؛ ادله افرادی که خود را نیازمند به دانش رجال نمی‌بینند. از جمله دلائل گروه اول این است که با توجه به آیات و روایات، تنها خبر ثقه (انسان مورد اعتماد و راستگو) حجت است، اگر چه آن خبر، خبر واحد باشد...
کد خبر: ۲۱۱۹۸۴    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

عبارت موجود در پرسش، بخشی از یک حدیث طولانی است که مرحوم شیخ صدوق (م 381ق) در کتاب «الخصال» با این سند و متن آورده است: «احمد بن حسن قطّان، از حسن بن علی عسکری، از ابوعبدالله محمد بن زکریا، از جعفر بن محمد بن عماره، از پدرش، از جابر بن یزید جعفی، از امام باقر( علیه السلام ) نقل می‌کند.
کد خبر: ۲۱۱۹۸۲    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

آنچه در روایات گزارش شده؛ این است که هنگام عیادت اصبغ بن نباته از امام علی( علیه السلام ) بعد از ضربت خوردنشان، عمامه‌ای زرد بر سرشان بود؛ اصبغ می‌گوید: «بر امیر مؤمنان وارد شدم، در حالی‌که تکیه داده بود و سرش با دستارى زرد بسته شده بود. خون از وى رفته و چهره‌اش زرد شده بود. نمی‌دانم که چهره‌اش زردتر بود یا دستارش. خود را به روى او افکندم و او را بوسیدم و گریه کردم».
کد خبر: ۲۱۱۹۸۰    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

از الفاظ دال بر توثیق راوی دو لفظ است:1. عدل: در صورتى که این واژه در منابع حدیث‌شناسی(درایة الحدیث) شیعه به‌کار رفته باشد، به صورت دلالت تضمنى، یا التزامى بر امامى(شیعه) بودن، یا ضابط بودن راوى دلالت می‌کند؛ زیرا عدالت مطلق، فرع اسلام و ایمان است و بر کافر و پیروان سایر فرقه‌های اسلامى به صورت مطلق عادل گفته نمی‌شود.
کد خبر: ۲۱۱۹۷۸    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

در دسته‌ای از روایات شیعه در تبیین و تفسیر این «کلمات» آمده است که مراد از آنها انوار رسول اکرم( صلی الله علیه و آله و سلم ) و دیگر معصومان( علیه السلام ) است، بدین معنا که انوار آن بزرگواران، همان مقاماتی است که حضرت آدم( علیه السلام ) آن‌را تلقّی و دریافت کرد و در پی آن، زمینه نجات او فراهم گردید. به دیگر سخن؛ مقصود از کلمات تعلیم اسماء بهترین مخلوق‌های خدا؛ یعنى محمد و على و فاطمه و حسن و حسین( علیه السلام ) بوده است، و آدم با توسل به این کلمات از درگاه خداوند تقاضاى بخشش نمود و خدا او را بخشید.
کد خبر: ۲۱۱۹۷۷    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

در زمینه آنچه در پرسش آمده است، روایتی را شیخ صدوق(م 381ق) نقل می‌کند:ابا بصیر می‌گوید: با یکى از دوستانم خدمت امام صادق( علیه السلام ) رسیدیم. به ایشان گفتم: فدایت شوم، اى فرزند پیامبر خدا! گاه بدون آن‌که دلیلش را دریابم، افسرده و اندوهناک می‌شوم. امام فرمود: «چنین شادى و اندوهی، از جانب ما به شما می‌رسد؛ زیرا اگر شادی و یا اندوهى به ما برسد، بر شما نیز تأثیر خواهد گذاشت؛ چون هم ما و هم شما از نور خدای عزّ و جلّ هستیم و او سرشت ما و شما را یکى قرار داده است».
کد خبر: ۲۱۱۹۷۴    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

در روایتی حضرت مهدی( عجه الله تعالی فرجهم الشریف ) فرمودند: «اگر شیعیان ما -که خداوند آنها را در راه پیروی از خود موفّقشان دارد-، دل‌هایشان در وفا به پیمانى که با ما دارند، یک‌پارچه بود، از فیض ملاقات ما محروم نشده و سعادت دیدار با معرفتشان با ما زودتر فراهم می‌شد، این دیدار به تأخیر نمی‌افتد، مگر برای اخبار ناخوش‌آیندى که از آنان به ما می‌رسد...».
کد خبر: ۲۱۱۹۷۰    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

این آیه به این حقیقت اشاره می‌کند که مردم در قبال نعمت‌های خداوند مسئولیت دارند، و این‌گونه نیست که با داشتن نعمت‌ها و بدون رعایت مسئولیت در برابر آن، برای همیشه بتوانند از آن نعمت‌ها استفاده کنند. این نعمتها گاه به دلیل انجام گناهان از بین می‌رود و گاه به دلیل روند طبیعی حیات.
کد خبر: ۲۱۱۹۶۷    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

در حدیثی از پیامبر خدا( صلی الله علیه و آله و سلم ) چنین نقل شده است: «الشَّیْخُ‏ فِی‏ أَهْلِهِ‏ کَالنَّبِیِ‏ فِی أُمَّتِه»؛ پیر در میان خانواده (یا قوم) خود، مانند پیامبر میان امت خویش است‏.این روایت در منابع شیعی به صورت مرسل آمده است که طبیعتاً روایت چندان قابل اعتمادی نمی‌باشد.
کد خبر: ۲۱۱۹۶۴    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

امامان معصوم( علیه السلام ) وارث علم الهی پیامبر و امامان سابق خود هستند. آنها معدن علم الهی و عالمان حقیقی به ظاهر و باطن قرآن بوده و مفسران اصلی قرآن به شمار می‌روند. با توجه به این‌که منشأ و سرچشمه علوم اهل بیت( علیه السلام )، یک منبع و یک منشأ است، طبیعتاً و در واقع (مقام ثبوت)، نباید اختلافی بین فرمایشات این بزرگواران باشد.
کد خبر: ۲۱۱۹۶۱    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

اینکه انسان در طول زندگی خود از لحاظ جسمی و روحی مراحل مختلفی را پشت سر می‌گذارد، جای تردید نیست، اما در ارتباط با گزارش‌های روایی که طبقه‌بندی‌های مشخصی را در این زمینه اعلام می‌کنند، باید گفت:1. روایات متعددی در مورد تربیت فرزند و مراحل تربیتی او بر اساس سن و سال، در منابع آمده است.
کد خبر: ۲۱۱۹۵۹    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

متن کامل این روایت چنین است:امام صادق( علیه السلام ) می‌فرماید: «وقتی اراده کار خیرى نمودى، تأخیرش مینداز؛ زیرا خداى عزّ و جلّ گاهى به بنده‌اش توجه می‌کند که او مشغول طاعتى است و می‌فرماید: به عزّت و جلالم سوگند که تو را پس از این هرگز عذاب نکنم و وقتی اراده گناهى کردى انجام مده؛ زیرا گاهى خدا بنده‌ای را می‌بیند که معصیتى انجام می‌دهد و می‌فرماید: به عزّت و جلالم که تو را بعد از این دیگر نخواهم آمرزید».
کد خبر: ۲۱۱۹۵۸    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

در قرآن کریم و نیز در سخن پیشوایان معصوم به افرادی که مردم را به خوبی دعوت کرده، یا آنان را از منکری باز می‌دارند، اما رفتاری مخالف با گفتار خویش دارند، بارها هشدار داده شده است
کد خبر: ۲۱۱۹۵۵    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

با جست‌وجویی که در منابع روایی انجام پذیرفت به روایتی دست نیافتیم که گفته باشد گربه سیاه، جنّ است. اما در روایتی سگ سیاه و یک‌رنگ را طایفه‌ای از جنیان به شمار آورده‌اند
کد خبر: ۲۱۱۹۵۳    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

با جست‌وجویی که در منابع روایی شیعی انجام گرفت؛ روایتی که دلالت بر مطلب مورد سؤال نماید نیافتیم. البته در برخی روایات، از خلال کردن با چوب گز و یا مطلق چوب‌ها به عنوان یکی از عوامل فقر یاد شده است.
کد خبر: ۲۱۱۹۴۸    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

استناد به حدیث، به عنوان یک منبع دینى، آن‌گاه سزاوار است که از صدور آن، اطمینان حاصل گردد و گرنه، هرگاه در صدورش شک و تردید رود، اصل بر عدم صدور است و نمی‌توان بدان استناد جست و آن‌را مصدر استنباط فقهى یا معارف دینى قرار داد. مقصود از اصل، استصحاب عدم صدور خطاب است.
کد خبر: ۲۱۱۹۴۵    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

در منابع اهل‌سنت، این روایت بعد از ذکر سند این‌چنین نقل شده است: «إِنَّ مِن أَشَدِّ النَّاسِ عَذَاباً یَوْمَ القِیامَةِ المُصَوِّرونَ»؛ سخت‌ترین عذاب را در روز قیامت، صورتگران دارند.اندیشمندان رجالی آنان نیز این روایت را صحیح می‌دانند و بر آن اتفاق‌نظر دارند.
کد خبر: ۲۱۱۹۴۳    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸

روایتی که در پرسش بدان اشاره شده، چنین است:شخصی می‌گوید به موسى بن جعفر( علیه السلام ) عرض کردم، یکى از دوستان شناخته شده شما شراب می‌نوشد و مرتکب گناهان هلاکت‌بار می‌‏شود، آیا از او بیزارى جوییم؟ فرمود: از کار او بیزارى جویید نه از خودش، او را دوست داشته باشید و کارش را دشمن بدارید...
کد خبر: ۲۱۱۹۴۱    تاریخ انتشار : ۱۳۹۸/۱۰/۱۸