حروف ابجد

کلمه ابجد به چهار حرف ابتدایی الفبای قدیم سامی اشاره می کند که به جای اعداد از آن استفاده می شد. یعنی با استفاده از حروف ابجد، ارزش عددی حروف مشخص می شد و در ترتیب بندی، طالع بینی و علوم غریبه از این حروف استفاده می شد.

بدان که خداوند به روحی از جانب خویش یاری ات کند. “غین” نقطه دار، از عالم شهامت و ملکوت است و مخرجش “حلق” یعنی نزدیک ترین جای به دهان می باشد، عددش نزد ما صاحبان اسرار، نهصد است و نزد صاحبان انوار، هزار است تمام اینها در حساب جمل کبیر است. بسایطش “یا”، “نون”، “الف”، “همزه” و “واو” می باشد. و فلکش، فلک دوم است و سالهای فلکش در حرکتش یازده هزار سال است که در طبقه عامه امتیاز می یابد و مرتبه اش، مرتبه ی پنجم است و ظهور سلطان و غلبه اش، در بهایم و حیوانات می باشد.