امیرالمؤمنین (علیه السلام):
الاحتكار شيمة الفجار.
احتكار خوى گناهكاران است، «احتكار» بمعنى جمع اجناس است مثل جو و گندم و حبس آنها بانتظار اين كه گران شود و بودن آن خوى گنهكاران ظاهر است چه اين معنى خود گناهى است هرگاه بشرايطى باشد كه در كتب فقهى مذكور است، و ممكن است كه مراد در اينجا مطلق حبس مال و نگاه داشتن آن باشد و مراد حبس آن باشد بروشى كه در حقوق واجبه نيز مثل زكاة و خمس صرف نشود و «بودن اين نيز خو و خصلت گنهكاران» ظاهر است بلكه ظاهرتر است، يا مراد جمع مال زياد باشد و صرف نكردن آنها در وجوه خيرات و مبرات هر چند حقوق واجبه آن ادا شده باشد و بنا بر اين بايد مراد كراهت اين معنى باشد و مراد اين باشد كه اين خصلت گنهكاران است يعنى غير گنهكاران چنين نكنند و تا كسى از راهى گنهكار نباشد چنين نكند هر چند اين معنى فى نفسه گناه نباشد و مجرد كراهتى داشته، باشد، يا مراد اين باشد كه اصل حبس مال خصلت گنهكاران است و طريقه ايشان است پس اين معنى مطلقا ناخوش است باعتبار تشبه بايشان هر چند حبسى باشد كه گناه نباشد و صاحب آن از راه ديگر نيز گنهكار نباشد.
غررالحکم 607
انتهای پیام | https://www.shia-news.com/