هزینه واقعی معامله فیوچرز از سه بخش تشکیل می‌شود: کارمزد باز و بسته کردن پوزیشن که روی کل ارزش پوزیشن حساب می‌شود، نرخ تامین مالی که برای هر بار نگهداری در زمان تسویه پرداخت یا دریافت می‌شود، و لغزش قیمت در سفارش‌های بازار. نکته‌ای که بیشتر معامله‌گران تازه‌کار دیر متوجه می‌شوند این است که با بالا رفتن اهرم، همین کارمزد کوچک درصدی، سهم بزرگی از سرمایه آن‌ها را می‌خورد. این گزارش این هزینه‌ها را با مثال‌های ساده باز می‌کند.
معاملات فیوچرز با اهرم انجام می‌شود و می‌تواند به از دست رفتن کل سرمایه منجر شود. مثال‌های عددی این متن فرضی و ساده‌شده‌اند. این متن توصیه سرمایه‌گذاری نیست.
در بازار فیوچرز هم مانند بازار نقدی، دو نوع سفارش با دو نرخ متفاوت وجود دارد. میکر کسی است که سفارش محدود ثبت می‌کند و سفارشش در صف دفتر سفارش می‌ماند تا پر شود. تیکر کسی است که با سفارش بازار، سفارش موجود را فوراً پر می‌کند. صرافی‌ها معمولاً برای میکر نرخ کمتری می‌گیرند، چون این سفارش‌ها به بازار نقدینگی اضافه می‌کنند.
تفاوت مهم فیوچرز با نقدی در پایه محاسبه است. کارمزد فیوچرز روی ارزش کل پوزیشن حساب می‌شود، نه روی مارجینی که شما گذاشته‌اید. اگر ۱۰۰ تتر مارجین را با اهرم ۱۰ وارد کنید، پوزیشنی به ارزش ۱۰۰۰ تتر دارید و کارمزد بر اساس همین ۱۰۰۰ تتر محاسبه می‌شود.
یک مثال فرضی و ساده‌شده: فرض کنید کارمزد تیکر ۰٫۰۶ درصد است و هم برای باز کردن و هم برای بستن پوزیشن از سفارش بازار استفاده می‌کنید. با مارجین ۱۰۰ تتر و اهرم ۱۰، ارزش پوزیشن ۱۰۰۰ تتر است و کارمزد رفت و برگشت ۱٫۲ تتر می‌شود؛ یعنی ۱٫۲ درصد از سرمایه شما، پیش از آنکه قیمت حتی یک قدم حرکت کند. با اهرم ۵۰ همین عدد به ۶ درصد سرمایه می‌رسد.
معنای عملی این محاسبه ساده است: در اهرم‌های بالا، پوزیشن باید مسافت بیشتری را به نفع شما طی کند تا فقط کارمزد خودش را جبران کند. برای کسی که چند بار در روز وارد و خارج می‌شود، جمع این کارمزدها می‌تواند از سود معاملاتش بیشتر شود.
قراردادهای دائمی سررسید ندارند و برای اینکه قیمتشان از بازار نقدی فاصله نگیرد، سازوکاری به نام نرخ تامین مالی دارند. در زمان هر تسویه، بسته به علامت نرخ، دارندگان پوزیشن خرید به دارندگان پوزیشن فروش پرداخت می‌کنند یا برعکس. این مبلغ هم روی ارزش کل پوزیشن حساب می‌شود.
در یک مثال فرضی، اگر نرخ مثبت ۰٫۰۱ درصد باشد و تسویه هر ۸ ساعت انجام شود، پوزیشن خرید در روز ۰٫۰۳ درصد ارزش پوزیشن را پرداخت می‌کند. با اهرم ۱۰، این یعنی ۰٫۳ درصد مارجین در روز و در یک هفته حدود ۲٫۱ درصد. نرخ واقعی دائم تغییر می‌کند و ممکن است منفی هم باشد؛ یعنی در آن صورت پوزیشن خرید دریافت‌کننده است.
برای اینکه این محاسبات روی داده واقعی تمرین شود، توبیت را به‌عنوان نمونه در نظر بگیرید. در صفحه اطلاعات قرارداد رسمی توبیت، برای قرارداد دائمی بیت کوین به تتر، دوره تسویه نرخ تامین مالی هر ۸ ساعت اعلام شده و کارمزد تیکر در سطح پایه ۰٫۰۶ درصد است. توبیت در آذر ۱۴۰۳ در اطلاعیه‌ای رسمی اعلام کرد کارمزد میکر فیوچرز را از ۰٫۰۴ به ۰٫۰۲ درصد کاهش داده است؛ اما صفحه اطلاعات قرارداد در برخی برداشت‌ها همچنان ۰٫۰۴ درصد نشان داده است.
به همین دلیل، پیش از معامله عدد قطعی را از جدول کارمزد بخوانید. جزئیات کارمزد معامله در توبیت به تفکیک سطح کاربری و بازار اسپات و فیوچرز در یک صفحه جمع شده و می‌توانید آن را با صفحه رسمی تطبیق دهید. در هر سطحی که باشید، تفاوت حدود سه‌برابری کارمزد تیکر نسبت به میکر در سطح پایه، دلیل خوبی برای استفاده از سفارش محدود است.
این متن آموزشی است و توصیه سرمایه‌گذاری نیست.
چرا کارمزد فیوچرز کمتر از اسپات است ولی بیشتر هزینه دارم؟
چون نرخ فیوچرز روی ارزش کل پوزیشن اعمال می‌شود که با اهرم چند برابر مارجین است. نرخ کمتر روی پایه بزرگ‌تر، می‌تواند هزینه بیشتری نسبت به سرمایه بسازد.
سفارش حد ضرر کارمزد میکر دارد یا تیکر؟
حد ضرر معمولاً پس از فعال شدن به سفارش بازار تبدیل می‌شود و کارمزد تیکر می‌گیرد. اگر نوع حد ضرر محدود باشد، ممکن است با نرخ میکر پر شود، اما خطر پر نشدن در حرکت سریع قیمت را دارد.
نرخ تامین مالی را کجا ببینم؟
در صفحه معامله هر قرارداد، نرخ فعلی و زمان تسویه بعدی نمایش داده می‌شود. تاریخچه نرخ‌ها هم در صفحه اطلاعات قرارداد قابل مشاهده است.