نه به زورگویی وزیر طالبان گام بعدی شیعیان چیست؟

پس از انتشار بیانیه اعتراضی شماری از رهبران و علمای شیعه در کابل علیه اقدامات عبدالحکیم شرعی، وزیر عدلیه طالبان، منابع معتبر می‌گویند که وی اعضای این جریان را برای پاسخ‌گویی به دفترش فراخوانده؛ اما آنان از حضور در دفتر او خودداری کرده‌اند.
طالبان
کد خبر: ۳۲۵۵۶۶
۱۳:۴۳ - ۲۰ مرداد ۱۴۰۵

 شیعه نیوز | در چنین شرایطی تنها دو راه وجود دارد: یا مقام‌های طالبان در عالی‌ترین سطح به دستور مستقیم قندهار افسار عبدالحکیم شرعی را می‌کشند و او را مهار می‌کنند، یا دستور بازداشت شماری از کنشگران شیعه اجرا می‌شود و جامعه شیعه و هزاره افغانستان برای نخستین بار در ۵ سال گذشته وارد میدان می‌شود و علیه رژیم سرکوبگر، تروریست و تکفیری دست به قیام سراسری می‌زند.

به گزارش «شیعه نیوز»، پس از انتشار بیانیه اعتراضی شماری از رهبران و علمای شیعه در کابل علیه اقدامات عبدالحکیم شرعی، وزیر عدلیه طالبان، منابع معتبر می‌گویند که وی اعضای این جریان را برای پاسخ‌گویی به دفترش فراخوانده؛ اما آنان از حضور در دفتر او خودداری کرده‌اند.
 
منابع آگاه تأیید می‌کنند که رهبران شیعه شامگاه شنبه در یک نشست فوق‌العاده در مسجد الزهرا در غرب کابل گردهم آمده و تصمیم گرفته‌اند که به دفتر وزیر طالبان مراجعه نکنند.
 
این نشست با حضور اعضای شورای علمای شیعه افغانستان، کمیسیون عالی شیعیان و شماری از نمایندگان پیشین پارلمان برگزار شده است. شرکت‌کنندگان گفته‌اند که در صورت دعوت از سوی رهبران ارشد طالبان، از جمله محمدحسن آخوند، نخست‌وزیر طالبان، حاضر به گفت‌وگو خواهند بود؛ اما احضار خود از سوی وزیر عدلیه را نپذیرفته‌اند.
 
همزمان، منابع آگاه از احتمال صدور حکم بازداشت شماری از رهبران، علما و متنفذان شیعه توسط وزیر طالبان خبر می‌دهند.
 
اگرچه گفته می‌شود در نشست مسجد الزهرا برخی از اعضای هزاره‌تبار رژیم طالبان از جمله عبداللطیف نظری و مدارعلی کریمی حضور نداشته‌اند، در حالی که آن‌ها در نشست اول در مسجد رسول اکرم بودند؛ اما این امر تغییری در وضعیت فعلی ایجاد نمی‌کند و بحران رابطه میان رژیم طالبان و رهبران شیعه به‌سادگی حل نخواهد شد.
 
در صورتی که صدور حکم بازداشت آنان توسط وزیر خودکامه و ضدشیعی طالبان درست باشد، این امر بر پیچیدگی وضعیت خواهد افزود و این شرایط را به یک بحران تمام‌عیار تبدیل خواهد کرد.
 
آنچه چشم‌انداز این تنش را تیره‌تر می‌سازد، دو نکته مهم است: یکی اینکه وزیر عدلیه طالبان از حمایت کامل قندهار برخوردار است و در کابل به هیچ‌یک از مقام‌های این رژیم پاسخ‌گو نیست و همین نکته نیز به او آزادی عمل کافی برای اعمال اراده متعصبانه‌اش علیه شیعیان را فراهم کرده است. موضوع دوم هم این است که رهبران و علمای شیعه به این نتیجه رسیده‌اند که مماشات، محافظه‌کاری، تلاش برای تعامل، چشم‌پوشی در برابر اقدامات و تصمیمات و سیاست‌های ضدشیعی عناصری مانند عبدالحکیم شرعی دیگر نمی‌تواند او و سایر عناصر تندرو و تکفیری رژیم را از اقدامات شدیدتر و شنیع‌تر علیه شیعیان بازدارد و متوقف کند؛ بنابراین هیچ راهی جز ایستادگی در برابر هشدارها، تهدیدها و فراخوان‌های او باقی نمانده است.
 
در چنین شرایطی تنها دو راه وجود دارد: یا مقام‌های طالبان در عالی‌ترین سطح به دستور مستقیم قندهار افسار عبدالحکیم شرعی را می‌کشند و او را مهار می‌کنند و با دلجویی از رهبران شیعه و توجه به خواسته‌های آنان در بیانیه اخیر، از تشدید تنش جلوگیری می‌کنند، یا دستور بازداشت شماری از کنشگران شیعه اجرا می‌شود و جامعه شیعه و هزاره افغانستان برای نخستین بار در ۵ سال گذشته وارد میدان می‌شود و علیه رژیم سرکوبگر، تروریست و تکفیری دست به قیام سراسری می‌زند و این اقدام، فارغ از هر هزینه و نتیجه و پیامدی که داشته باشد، سرآغاز یک نهضت ملی برای آزادی‌خواهی و پایان دادن به سلطه تروریست‌های مزدور و متعصب خواهد شد.
 
در این میان البته به نظر می‌رسد که یک هسته عاقل‌تر و عملگراتر طالبان علیرغم تمام تعصبات ضدشیعی که دارد، دست‌به‌کار شده و بر قندهار فشار می‌آورد که عبدالحکیم شرعی را مهار کند و یا او را به‌طور کامل از سمت وزارت عدلیه برکنار نماید تا تنش فروکش کند و غائله خاتمه پیدا کند؛ با این حال این هسته هنوز به اندازه کافی قوی نیست که بر تصمیمات قندهار تأثیر بگذارد؛ زیرا یکی از چالش‌های اساسی آن تقابل با قندهار در جنگ قدرت میان جناح‌های تشکیل‌دهنده رژیم حاکم است و همین امر تلاش این هسته برای ترمیم روابط با شیعیان را با مشکل روبه‌رو می‌کند و خطر تهییج و تحریک بیشتر عبدالحکیم شرعی را افزایش می‌دهد.
 
به هر حال، رهبران و علمای شیعه اگر در طول ۵ سال گذشته یک کار درست انجام داده باشند، همین ایستادگی در برابر هتاکی‌ها و حرمت‌شکنی‌ها و اقدامات عبدالرحمان‌خانی عنصر تندرو و تکفیری طالبان یعنی عبدالحکیم شرعی است؛ اگرچه این اقدام بسیار دیر صورت می‌گیرد و امثال شرعی در سایه ترس و سازش‌کاری و منفعت‌اندیشی و محافظه‌کاری همین رهبران و علما بود که هر روز دامنه تصمیمات و اقدامات ضدشیعی خود را گسترش داد تا کار به اینجا کشید و کارد به استخوان رسید.

 

 انتهای پیام | https://www.shia-news.com/ 

منبع: جمهور

ارسال نظرات
نظرات حاوی عبارات توهین آمیز منتشر نخواهد شد
captcha