شیعه نیوز | زیارت امام حسین(ع) در روایات مختلفی، مورد تاکید اهلبیت(ع) قرار گرفته است، در مواردی نیز فراتر از تاکید بر اهمیت زیارت، زائران قبر ایشان، مورد دعای ویژه ائمه معصومین(ع) قرار گرفتهاند و برای آنان از خداوند درخواستهایی شده که این درخواستها، نحوه دیگری از تاکید بر زیارت کربلا را روشن میکند.
به گزارش «شیعه نیوز»، زیارت امام حسین(ع) و آثار و برکات آن، در روایات مختلفی مورد تأکید ائمه معصومین(ع) قرار گرفته است و دهها روایت در این موضوع در منابع روایی شیعی نقل شده است. در برخی از این روایتها نیز حضرات معصومین(ع) برای زائران حرم سیدالشهدا(ع) از خداوند درخواستهایی را مطرح کردهاند که هر کدام از این ادعیه، میتواند موضوع نوشتههایی مستقل باشد.
در یکی از دعاهای اهلبیت(ع) که از زبان مبارک امام صادق(ع) روایت شده است و مهمترین منابع روایی، مانند اصول کافی، وسائل الشیعه و وافی، همچنین کتابهای مشهور ادعیه و زیارات، مانند مصباح الزائر و کامل الزیارات، آن را نقل کردهاند، این موضوع نشانگر اعتبار این روایت در میان عالمان شیعی است. این دعا در کتاب «صحیفه الباقریه و الصادقیه الجامعه» به عنوان دعای شماره ۱۰۸۷ نیز ثبت شده است.
امام صادق(ع) در این دعا، علاوه بر طلب غفران الهی برای خود و برادران خود، برای زوار اباعبدالله نیز درخواست «غفران الهی» را میکنند: «اغْفِرْ لِی وَ لِإِخْوَانِی وَ لِزُوَّارِ قَبْرِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ(ع)». ایشان پس از بیان اوصاف یک زیارت و خدمت صادقانه، زائران و خادمان اهلبیت(ع) در مسیر سخت و پرخطر را اینگونه دعا میکنند: «فَکَافِهِمْ عَنَّا بِالرِّضْوَانِ، به آنان رضوان و (رضایت خودت را) اعطا کن»، «وَ اکْلَأْهُمْ بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ، شبانهروز از آنان محافظت کن» تا این مسیر را به سلامت رفته و بازگردند و در هنگامی که آنان در این سفر هستند، «وَ اخْلُفْ عَلَی أَهَالِیهِمْ وَ أَوْلَادِهِمُ الَّذِینَ خُلِّفُوا بِأَحْسَنِ الْخَلَفِ، خدایا! خودت جانشینِ آنها در خانواده آنها باش و برایشان جبران کن.»
امام(ع) بار دیگر از خداوند، سلامت زائران و خادمان را درخواست میکند: «وَ اصْحَبْهُمْ وَ اکْفِهِمْ شَرَّ کُلِّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ وَ کُلِّ ضَعِیفٍ مِنْ خَلْقِکَ أَوْ شَدِیدٍ وَ شَرَّ شَیَاطِینِ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ، خدایا خودت در طول سفر، مصاحب و همراه اینها باش و آنها را از شرّ هر ستمگر و دشمنِ نابکاری کفایت کن و هر آدمِ قوی یا ضعیفی که بخواهد به اینها شرّی برساند، تو محافظت کن و آنها را از شرّ شیاطین انس و جنّ حفظ کن.» و از خداوند میخواهد که برای این زیارت، حاجت و پاداشی را که در نظر این زائران است، به آنها اعطا کند: «وَ أَعْطِهِمْ أَفْضَلَ مَا أَمَّلُوا مِنْکَ فِی غُرْبَتِهِمْ عَنْ أَوْطَانِهِمْ وَ مَا آثَرُونَا بِهِ عَلَی أَبْنَائِهِمْ وَ أَهَالِیهِمْ وَ قَرَابَاتِهِمْ، خدایا پاداشی را که در برابر این غربت از وطن و مقدم داشتن ما بر فرزندان و خاندان و بستگان خود از تو آرزو دارند، به بهترین وجه به آنان ارزانی دار.»
امام در ادامه، با اشاره به سختیهای روانی، مانند شنیدن طعنه دشمنان، یا سختیهای جسمی، مانند تابش آفتاب، از خداوند میخواهد که به زائران امام حسین(ع) رحم کند: «اللَّهُمَّ إِنَّ أَعْدَاءَنَا أَعَابُوا عَلَیْهِمْ خُرُوجَهُمْ فَلَمْ یَنْهَهُمْ ذَلِکَ عَنِ النُّهُوضِ وَ الشُّخُوصِ إِلَیْنَا خِلَافاً عَلَیْهِمْ، فَارْحَمْ تِلْکَ الْوُجُوهَ الَّتِی غَیَّرَتْهَا الشَّمْسُ وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْخُدُودَ الَّتِی تَقَلَّبَتْ عَلَی قَبْرِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْحُسَیْنِ(ع)، خداوندا، دشمنان ما این سفر را بر آنان عیب گرفتند، ولی این عیبجویی آنان را از اقدام به این کار و حرکت به سوی ما، بهرغم خواسته آنان، باز نداشت. پس پروردگارا، بر این چهرهها که آفتاب آنها را دگرگون ساخته، و بر این گونهها که بر قبر حسین(ع) قرار گرفته، رحم کن.»
بخش انتهایی این دعا نیز بار دیگر «رحمتخواهی» از خداوند برای زائران را بیان میکند: «وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْأَعْیُنَ الَّتِی جَرَتْ دُمُوعُهَا رَحْمَةً لَنَا وَ ارْحَمْ تِلْکَ الْقُلُوبَ الَّتِی جَزِعَتْ وَ احْتَرَقَتْ لَنَا وَ ارْحَمِ الصَّرْخَةَ الَّتِی کَانَتْ لَنَا، خدایا رحم کن بر این چشمهایی که از آنها اشک جاری میشود، به خاطر اینکه ما را دوست دارند و رحم کن بر دلهایی که برای ما آتش میگیرند و بیقراری میکنند، و رحم کن بر این نالهها و ضجههایی که برای ما زده میشود و این فریادهایی که برای ما کشیده میشود.»
بخش آخر این دعا نیز با این درخواست امام صادق(ع) از خداوند برای زائران پایان مییابد: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْتَوْدِعُکَ تِلْکَ الْأَنْفُسَ وَ تِلْکَ الْأَبْدَانَ حَتَّی نُوَافِیَهُمْ عَلَی الْحَوْضِ یَوْمَ الْعَطَشِ، خدایا! من این جانها و این بدنها را به تو میسپارم تا اینکه روز قیامت آنها را از حوض کوثر سیراب کنی.»