خوش به حال این زواری که پای در این بیابانها، نه راحت میفهمند و نه شب و روز میشناسند. اینها مصداق این کلمه است، فرمود کسی که آن مظلوم را زیارت کند اما با دو کلمه:
کلمه اول: شَوْقاً الی الحسین(علیه السلام). شوق و اشتیاق به آن حضرت، او را به طرف قبر او بکشاند.
کلمه دوم: «و حُبّاً» شوق و حُبّ اما متعلقش را خود حُبّ. اما حُبّاً برای چه کسی؟ حُبّاً لرسول الله و لامیرالمومنین و لفاطمةالزهرا(سلاماللهعلیهم).
اگر برود به زیارت آن مظلوم با این اشتیاق و با این محبت، روز قیامت که میشود خطاب میرسد برو با آن سه نفر. بعد فرمود امام ششم به ابابصیر: یاابابصیر اینها با خود خاتم النبیین بر سر یک سفره نشستن و اهل محشر گرفتار عذاب.
خوش به حال این پیادهروها. امیدواریم همه در شب و روز اربعین در آن مقامی که «اَلْاجابَهُ تَحتَ قُبَّتهِ» هم دست به آسمان بلند کنند بگویند: «اَللّـهُمَّ
اَرِنیِ الطَّلْعَةَ الرَّشیدَةَ وَ الْغُرَّةَ الْحَمِیدَةَ». باید شما هم به هر نقطهای که رفتید شب و روز اربعین فرج آن حضرت را از خدا بخواهید.
انتهای پیام | https://www.shia-news.com/