امیرالمؤمنین (علیه السلام) :
الاعذار يوجب الاعتذار.
عذر گفتن واجب مىسازد پذيرفتن عذر را، يعنى اگر كسى تقصيرى يا بدئى كرده باشد و عذرى از براى آن بگويد در شريعت احسان و مروت بايد كه عذر او قبول شود و از پى تحقيق و تفتيش آن نرفت كه راست مىگويد يا نه، و اگر در واقع او را عذرى باشد كه باعث آن تواند شد پس قبول عذر او عقلا و شرعا واجب است و با وجود آن مؤاخذه او معقول نيست، و ممكن است مراد اين باشد كه هر كه از براى تقصير و گناه خود نزد كسى عذرى بگويد و مرارت و تلخى و خوف رد آن را بكشد واجب مىسازد بر خود قبول عذر ديگرى را كه از براى تقصيرى كه نسبت باو كرده باشد گويد و البته رد آن نكند.
غرر الحکم 431