امیرالمؤمنین (علیه السلام)
الشكر يدوم النعم.
شکر تداوم بخش بذر نعمتهاست یعنی در نسخهها چنين واقع شده و پوشيده نيست كه اين صحيح نيست زيرا كه يدوم بمعنى اين است كه دائم ميباشد پس معنى كلام چنين مىشود كه شكر دائم ميباشد نعمتها، و اين مربوط نيست بلكه يا بايد كه «بالشكر تدوم» باشد كه معنى اين مىشود كه بسبب شكر دائمى مىگردد نعمتها، نهايت بنا بر اين در باب با بايد نقل شود نه باب الف چنانكه مؤلف كرده يا بدل «يدوم»: «يديم» بايد كه معنى اين شود كه شكر دائمى مىگرداند نعمتها را، و ممكن است كه يدوم بضم يا و تشديد واو از باب تفعيل صحيح باشد كه همان بمعنى «يديم» باشد نهايت شايع نيست و در بعضى نسخهها «بذر النعم» است و بنا بر اين معنى اين است كه شكر تخم نعمتها است و اين ظاهر است و قصورى در آن نيست.
غرر الحکم 385
انتهای پیام | https://www.shia-news.com/