نمازها و ختم ها و کلمات معصومین درباره حضرت زهرا (ع)

محقق : دکتر صادق یادگاری

شیعه نیوز | برخی از نمازها و ختم ها و کلمات معصومین درباره حضرت زهرا علیها السلام :
در ابتدای دستور این نماز گفته شده: هرگاه به درگاه خداوند مهربان حاجتی داشتی که از شدت آن سینه‌ات تنگ شد، این نماز را بجای آور. شیخ عباس قمی رحمه الله در مفاتیح الجنان برای اقامه این نماز دو روش ذکر کرده است؛

روش اول خواندن نماز استغاثه به حضرت زهرا(س)
•    نیت دو رکعت نماز استغاثه کنید.
•    ابتدا دو رکعت نماز به کیفیت نماز صبح بخوانید.
•    پس از پایان نماز، سه مرتبه تکبیر «الله اکبر» بگو و سپس تسبیحات حضرت زهرا سلام الله را بخوانید: (سی و چهار مرتبه الله اکبر، سی و سه مرتبه الحمدلله، سی و سه مرتبه سبحان الله)
•    سپس به سجده می روی و صد بار می گویید: «یا مَوْلاتى یا فاطِمَهُ اَغیثینی»؛ اى سرپرستم اى فاطمه به فریادم برس.
•    سپس، جانب راست صورتت را بر زمین بگذار و همان ذکر را صد بار تکرار کنید.
•    مجدد به سجده رفته و ۱۰۰ مرتبه همان ذکر را تکرار کنید
•    سپس جانب چپ صورتت را بر زمین بگذار و صد بار دیگر، همان ذکر را تکرار کنید.
•    پس از آن، دوباره به سجده برو و اینبار ۱۱۰ مرتبه، همان ذکر را بگو و حاجات خود را بیان کنید، ان شاءالله که برآورده شود.

روش دوم کیفیت نماز استغاثه به حضرت زهرا(س)
شیخ طبرسی رحمه الله در کتاب ارزشمند مکارم الاخلاق، شیوه‌ ی دیگری برای نماز استغاثه به حضرت زهرا سلام الله بیان کرده‌ است که تفاوت اندکی با روش اول دارد:
•    نیت دو رکعت نماز استغاثه کنید.
•    ابتدا یک نماز دو رکعتی مانند نماز صبح می‌خوانید.
•    سپس سجده می کنی و صد بار می گویی: «یا فاطمه»
•    سپس جانب راست صورتت را بر زمین می‌گذاری و صد بار ذکر «یا فاطمه» را زمزمه می‌کنی.
•    پس از آن جانب چپ صورت خود را بر زمین می‌گذاری و دوباره صد بار «یا فاطمه» می گویی.
ک    سپس دوباره به سجده می‌روی و این بار صد و ده مرتبه همان ذکر را زمزمه می‌کنی.
•    سپس این دعا را می‌خوانی: «یا آمِناً مِنْ کُلِّ شَیْى ءٍ وَ کُلُّ شَیْى ءٍ مِنْکَ خآئِفٌ حَذِرٌ اَسْئَلُکَ بِاَمْنِکَ مِنْ کُلِّ شَىْءٍ وَ خَوْفِ کُلِّ شَىْءٍ مِنْکَ اَنْ تُصَلِّىَ عَلى مُحَمَّدٍ [و آلِ محمدٍ] وَ اَنْ تُعْطِیَنى اَماناً لِنَفْسى وَ اَهْلى وَ مالى وَ وَلَدى حَتّى لا اَخافَ اَحَداً وَ لا اَحْذَرَ مِنْ شَىْءٍ اَبَدَاً اِنَّکَ عَلى کُلِّ شَیْى ءٍ قَدیرٌ.»
اى بى‏‌هراس و بیم از هرچیز، که همه چیز از تو هراسان و برحذر است، از تو می‌‏خواهم به حق ایمنى‌‏ات از هرچیز، و هراس هرچیز از تو، اینکه بر محمّد صلی الله [و آل محمد] درود فرستى و ایمنى به من عطا کنى، براى خود و خاندان‏ و دارایى و فرزندانم، تا از احدى نهراسم، و هرگز از چیزى حذر نکنم، به یقین که تو بر هرچیز توانایى.

ختم : 
•    530 صلوات حضرت زهرا برای حاجت
•    مؤلف کتاب "بهجة قلب المصطفی" از استاد آیت الله مرحوم آخوند همدانی، نقل کرده است که به هنگام توسل به دختر پیامبر، باید با اخلاص کامل رو به بارگاه خداوند کرده و 530 بار صلوات حضرت زهرا که این دعاست خوانید:
•    اَللّهُمَّ صَلِّ عَلی فاطِمَة وَ اَبیها وَ بَعْلِها وَ بَنیها وَ سِرِّ الْمُسْتَوْدَعِ فیها بِعَدَدِ ما اَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ.
•    بار پروردگارا؛ درود فرست بر فاطمه(س) و پدر بزرگوارش و همسر گرامی‌اش و فرزندان عزیزش (و آن رازی که در وجود او به ودیعه نهادی)، به تعداد آنچه دانش تو بر آن احاطه دارد.
•    سخنان معصومین(ع) درباره حضرت فاطمه(س):
•     
•    رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
فاطمه بضعه منى و هى نور عينى و ثمره فوادى و روحى التى بين جنبى و هى الحورإ الانسيه(1)
فاطمه پاره وجود و نور دو چشم و ميوه قلب من است, او روح و جان من است كه در ميان دو پهلويم قرار گرفته. او حوريه اى است در سيماى انسان.

رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
ان الله تبارك و تعالى يغضب لغضب فاطمه و يرضى لرضاها(2)
خداوند غضب مى كند به غضب فاطمه و خشنود مى شود به خشنودى فاطمه.

رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
ان ابنتى فاطمه ملا الله قلبها و جوارحها ايمانا و يقينا(3)
خداوند تمام وجود دخترم فاطمه را لبريز از ايمان و يقين نموده است.

رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
فاطمه بضعه منى من سرها فقد سرنى و من سإها فقد سإنى, فاطمه اعز الناس على(4)
فاطمه پاره وجود من است, هر كه او را خوشحال كند مرا خوشحال كرده و هر كه او را بيازارد مرا آزار داده. فاطمه در نزد من عزيزترين مردم است.

رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
فاطمه حورإ انسيه فكلما اشتقت الى رائحه الجنه شممت رائحه ابنتى فاطمه(5)
فاطمه فرشته اى در سيماى انسان است, هرگاه مشتاق بوى بهشت مى شوم دخترم فاطمه را مى بويم.

رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
و اما ابنتى فاطمه... متى قامت فى محرابها بين يدى ربها جل جلاله زهر نورها لملائكه السمإ كما يزهر نور الكواكب لاهل الارض, ويقول الله عزوجل لملائكته: يا ملائكتى انظروها الى إمتى فاطمه سيده امائى قائمه بين يدى, ترتعد فرائضها من خيفتى و قد إقبلت بقلبها على عبادتى(6)
وقتى دخترم فاطمه در محراب عبادت مى ايستاد همچون ستاره اى براى ملائكه آسمان مى درخشيد. خدا به ملائكه مى گويد: اى ملائكه بنگريد به بهترين بنده من فاطمه, او در مقابل من ايستاده و از خوف من تمامى وجودش مى لرزد و با تمامى حضور قلبش به عبادت من روى آورده.

رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
انى سميت ابنتى فاطمه لان الله عزوجل فطمها و فطم من احبها من النار(7)
فاطمه را, فاطمه ناميدم, زيرا خداوند او را و آن كس كه او را دوست داشته باشد, از آتش حفظ مى كند.

رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم):
يا سلمان من احب فاطمه ابنتى فهو فى الجنه معى و من ابغضها فهو فى النار. يا سلمان حب فاطمه ينفع فى مإه من المواطن, ايسر ذلك المواطن الموت و القبر و الميزان والحساب و...(8)
اى سلمان! كسى كه دخترم فاطمه را دوست داشته باشد در بهشت با من است و كسى كه دشمن او باشد در آتش است. سلمان! محبت فاطمه در صد مورد نافع است[ و مايه نجات] كه آسان ترينش مرگ, قبر, هنگام سنجش اعمال, و... مى باشد.

امام مجتبى عليه السلام:
رإيت امى فاطمه[ عليها السلام] قامت فى محرابها ليله جمعتها فلم تزل راكعه ساجده حتى اتضح عمود الصبح و سمعتها تدعو للمومنين والمومنات و تسميهم و تكثر الدعا لهم و لا تدعو لنفسها بشىء, فقلت لها: يا اماه لم لا تدعين لنفسك كما تدعين لغيرك؟ فقالت يا بنى الجار ثم الدار(9)
مادرم فاطمه عليها السلام را شب جمعه اى در محراب عبادت ديدم كه تا دميدن فجر به ركوع و سجود اشتغال داشت و پيوسته با ذكر نام مرد و زن مومن دعاى فراوان برايشان مى نمود ولى براى خود دعايى نكرد. گفتم: مادر! چرا همانگونه كه براى ديگران دعا مى كنى براى خود دعا نمى كنى؟ فرمود: پسرم! نخست همسايه و سپس خويشتن.

امام صادق عليه السلام:
من عرف فاطمه حق معرفتها فقد ادرك ليله القدر و انما سميت[ فاطمه] فاطمه لان الخلق فطموا عن معرفتها(10)
هر آن كس كه فاطمه را آن گونه كه بايد بشناسد, ليله القدر را درك كرده, و فاطمه را از آن رو فاطمه گفته اند كه مردم از شناخت او عاجزند.

عن مولانا المهدى عليه السلام:
و فى ابنه رسول الله لى اسوه حسنه(11)
دختر رسول الله(ص) براى من الگويى نيكوست.

پى نوشتها:  منابع بترتیب اعداد احادیث ::
1- بحارالانوار, ج43, ص172.1
2- معجم الكبير طبرانى, ج1, ص108.2
3- بحارالانوار, ج43, ص29.3
4- همان, ص23.4
5- همان, ص45.5
6- همان, ص173.6
7- همان, ص12 و 16 و..7
8- ينابيع الموده, ص263.8
9- بحارالانوار, ج43, ص82.9
10- تفسير فرات الكوفى, چاپ تهران, ص581.10

   11- بحارالانوار, ج52, ص
    …………………….
    حضرت زهرا (س) در روایات: 
   چند حدیث از رسول خدا (ص) و ائمه معصومین (ع) در مقام و عظمت آن بانوی بزرگوار ذکر می‌کنیم. بهترین معرف آن حضرت، رسول خدا (ص) و ائمه (ع) هستند. الفاظ و قلم بشر عادی از توصیف فاطمه (س) قاصر است.
 
  روایت اول
   رسول خدا (ص) فرمود:«لَو عَلِمَ اللّهُ أنّ فِی الأرضِ عِباداً أکرم مِن عَلیٍّ و فاطمةَ و الحسنِ و الحسینِ لأمَرَنِی أن أبَاهِلَ بهم، و لکن أمرنی بالمباهلةِ مع هؤلاء و هُم أفضلُ الخلقِ؛  اگر خدای تعالی بندگانی گرامی‌تر از علی و فاطمه و حسن و حسین (ع) سراغ داشت به من فرمان می‌داد با آنان مباهله کنم ولکن به من فرمان داد به همراه اینان مباهله کنم که برترین مردم هستند.»(4)
 
   روایت دوم
   در روایت دیگری رسول خدا (ص) به حضرت زهرا (س) فرمودند: 
«یا فَاطِمَةُ مِنَّا خَیرُ الاَنبِیَاءِ وَ هُوَ اَبُوکِ وَ مِنَّا خَیرُ الاَوصِیَاءِ وَ هُوَ بَعلُکِ وَ مِنَّا خَیرُ الشُّهَدَاءِ وَ هُوَ حَمزَةُ عَمِّ أَبِیکِ وَ مِنَّا مَن لَه جَنَاحَانِ یَطِیرُ بِهِمَا فِی الجَنَّةِ حَیثُ شَاءَ وَ هُوَ جَعفَرٌ إِبنُ عَمِّ أَبِیکِ وَ مِنَّا سِبطَا هَذِهِ الاُمَّةِ وَ سَیِّدَا شَبَابِ أَهلِ الجَنَّةِ الحَسَنُ وَ الحُسَینُ وَ هُمَا ابناکِ وَ الَّذِی نَفسِی بِیَدِهِ مِنَّا مَهدِیُّ هَذِهِ الاُمَّةِ وَ هُوَ مِن وُلدِکِ» (5)
گویا پیامبر می‌خواهند بفرمایند دخترم! تمام شخصیت‌های مورد افتخار اسلام به تو ختم می‌شوند به ویژه آخرین ذخیره الهی حضرت مهدی (عج).
 
  روایت سوم
   رسول خدا (ص) فرمود:«لَوْ کَانَ الْحُسْنُ شَخصاً لَکَانَ فَاطِمَةَ بَلْ هِیَ أَعْظَمُ إِنَّ فَاطِمَةَ (س) اِبْنَتِی خَیْرُ أَهْلِ الْأَرْضِ عُنْصُراً وَ شَرَفاً وَ کَرَماً؛  اگر تمام نیکی‌ها مجسم شود فاطمه می‌شود، بلکه فاطمه بالاتر است. دخترم بهترین اهل زمین است از نظر عنصر، شرافت و کرامت.»(6)
   
روایت چهارم
    امیرالمؤمنین (ع) در نامه به معاویه نوشتند ما افتخاراتی داریم، یکی حضرت زهرا (س) است؛ «وَ مِنَّا خَیْرُ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ» (7)
 
   روایت پنجم
 آن حضرت در کلام دیگری به همسرشان فاطمه (س) فرمودند:«أَنْتِ أَعْلَمُ بِاللَّهِ وَ أَبَرُّ وَ أَتْقَى وَ أَکْرَمُ وَ أَشَدُّ خَوْفاً مِنَ اللَّهِ مِنْ أَنْ أُوَبِّخَکِ بِمُخَالَفَتِی قَدْ عَزَّ عَلَیَّ مُفَارَقَتُکِ»؛ (8)

هنگامی که امام در کنار بستر فاطمه (س) نشست، حضرت زهرا (س) اظهار داشت من هرگز با شما مخالفت نکردم، امیرالمؤمنین (ع) این جمله را که مشتمل بر پنج مدح از فاطمه است فرمود تو آگاه‌تر، نیکوتر، پرهیزکارتر، گرامی‌تر و در شدت خوف از خدا هستی نه در جایگاهی که من تو را توبیخ کنم.(8)
   
روایت ششم
•    امام باقر (ع) می‌فرماید:« لَقَدْ کَانَت‏ (س) مَفْرُوضَة الطَّاعَة عَلَى جَمِیعِ مَنْ خَلَقَ اللَّهُ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ الطَّیرِ وَ الْوَحْشِ وَ الاَنبیاءِ وَ الْمَلَائِکَةِ» اطاعت او بر همه موجودات فرض و لازم بود.(9)
 
روایت هفتم
امام صادق (ع) در مورد نام‌گذاری حضرت به زهرا (س) فرمود:«لِأَنَّهَا کَانَتْ إِذَا قَامَتْ فِی مِحْرَابِهَا زَهَرَ نُورُهَا لِأَهْلِ السَّمَاءِ کَمَا یَزْهَرُ نُورُ الْکَوَاکِبِ لِأَهْلِ الْأَرْضِ؛  (او را زهرا می‌گویند) براى اینکه هر گاه فاطمه در محراب عبادت مى‌ایستاد و به عبادت مشغول مى‌شد نور او براى اهل آسمان مى‌درخشید همان‌طور که ستارگان براى اهل زمین مى‌درخشند.»(10)
 
   روایت هشتم
   امام صادق (ع) فرمود:«هِیَ الصِّدِّیقَةُ الْکُبْرَى وَ عَلَى مَعْرِفَتِهَا دَارَتِ الْقُرُونُ الْأُوَلُ؛  او صدیقه کبری است که بر اساس شناخت او قرن‌های گذشته سپری شده است.»(11)
 
روایت نهم
•    امام کاظم (ع) فرمود:«إِنَّ فَاطِمَةَ (س) صِدِّیقَةٌ شَهِیدَةٌ؛  همانا فاطمه صدیقه شهیده است.»(12)
•    
روایت دهم
•    امام رضا (ع) فرمود:شخصی از آل برامکه خدمت امام رضا (ع) رسید و درباره خلیفه اول سؤال کرد. امام فرمود: سبحان الله و الحمدلله و لا اله الّا الله و الله اکبر. پرسش‌گر اصرار کرد تا پاسخ روشنی بیابد. امام فرمودند: «کَانَتْ لَنَا أُمٌّ صَالِحَةٌ مَاتَتْ وَ هِیَ عَلَیْهِمَا سَاخِطَةٌ وَ لَمْ یَأْتِنَا بَعْدَ مَوْتِهَا خَبَرٌ أَنَّهَا رَضِیَتْ عَنْهُمَا؛ ما را مادر شایسته‌ای بود، از دنیا رفت در حالی‌که بر آن دو غضبناک بود و خبری از خشنودی و رضایت آن حضرت به ما نرسیده است.» (13)
 
  روایت یازدهم
    از امام جواد (ع) در حدیثی آمده شخصی به نام موسی بن قاسم به ایشان عرض کرد: من مکه بودم، قصد داشتم از طرف پدرتان طواف کنم، به من گفتند نمی‌شود «إِنَّ الْأَوْصِیَاءَ لاَ یُطَافُ عَنْهُمْ؛ طواف از طرف اوصیاء نمی‌شود.» امام فرمود: «طُفْ مَا أَمْکَنَکَ فَإِنَّهُ جَائِزٌ؛ انجام بده هر چه می‌توانی این کار جایز است.» او رفت و سه سال بعد خدمت امام آمد و گزارش طواف‌های نیابتی را داد. عرض کرد: از طرف رسول خدا (ص) و همه ائمه (ع) و شما طواف انجام دادم. بعد ادامه داد گاهی هم از طرف مادرتان فاطمه (س) طواف نیابتی انجام دادم. امام فرمود: «اِسْتَکْثِرْ مِنْ هَذَا فَإِنَّهُ أَفْضَلُ مَا أَنْتَ عَامِلُهُ إِنْ شَاءَ اللَّهُ؛ این کار را زیاد انجام بده که برترین کاری است که انجام می‌دهی.» (14)
 
   روایت دوازدهم
    از امام عسکری (ع) روایت شده که از ایشان سؤال شد چرا حضرت فاطمه (س) را زهرا گویند؟ امام فرمود: «کَانَ وَجْهُهَا یَزْهَرُ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ کَالشَّمْسِ الضَّاحِیَةِ وَ عِنْدَ الزَّوَالِ کَالْقَمَرِ الْمُنِیرِ وَ عِنْدَ الْغُرُوبِ غُرُوبِ الشَّمْسِ کَالْکَوْکَبِ الدُّرِّیِّ؛  چهره حضرت زهرا (س) برای امیرالمؤمنین (ع) می‌درخشید از اول روز مانند خورشید نورانی، هنگام ظهر مانند ماه نورانی و هنگام غروب مانند ستارگان درخشان.»(15)
 
پی نوشت:
[1] بحارالانوار، ج43، ص2.
[2] همان، ج43، ص4.
[3] «فلما تم امد حملها وانقضی وضعت فاطمة فاشرق بنور وجهها الفضاء»؛ ینابیع المودة، ج3، ص269؛ روض الفائق، ص214.
[4] همان و (تفسیر الحبری، الکوفی الحبری‌، حسین بن حکم، ج1، ص 575)
[5] همان.
[6] « [7] نهج‌البلاغه، نامه 28.
[8] بحارالانوار، ج43، ص191.
[9] عوالم، ج 11، ص 190.
[10] «مع، معانی الأخبار ع، علل الشرائع الطَّالَقَانِیُّ عَنِ الْجَلُودِیِّ عَنِ الْجَوْهَرِیِّ عَنِ ابْنِ عُمَارَةَ عَنْ أَبِیهِ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ (ع) عَنْ فَاطِمَةَ لِمَ سُمِّیَتْ زَهْرَاءَ فَقَالَ لِأَنَّهَا کَانَتْ إِذَا قَامَتْ فِی مِحْرَابِهَا زَهَرَ نُورُهَا لِأَهْلِ السَّمَاءِ کَمَا یَزْهَرُ نُورُ الْکَوَاکِبِ لِأَهْلِ‏ الْأَرْضِ»؛ بحارالانوار، ج43، ص12.
[11] «وَ بِهَذَا الْإِسْنَادِ، عَنِ الْحُسَیْنِ، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَمَّارٍ، وَ أَبِی بَصِیرٍ، عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (ع)، قَالَ: إِنَّ اللَّهَ (تَعَالَى) أَمْهَرَ فَاطِمَةَ (س) رُبُعَ الدُّنْیَا، فَرُبُعُهَا لَهَا، وَ أَمْهَرَهَا الْجَنَّةَ وَ النَّارَ، تُدْخِلُ أَعْدَاءَهَا النَّارَ، وَ تُدْخِلُ أَوْلِیَاءَهَا الْجَنَّةَ، وَ هِیَ الصِّدِّیقَةُ الْکُبْرَى، وَ عَلَى مَعْرِفَتِهَا دَارَتِ الْقُرُونُ الْأُوَلُ»؛ الامالی طوسی، ج1، ص668، مجلس36.
[12] «مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنِ الْعَمْرَکِیِّ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ عَلِیِّ بْنِ جَعْفَرٍ عَنْ أَخِیهِ أَبِی الْحَسَنِ (ع) قَالَ: إِنَّ فَاطِمَةَ (س) صِدِّیقَةٌ شَهِیدَةٌ وَ إِنَّ بَنَاتِ الْأَنْبِیَاءِ لَا یَطْمَثْنَ‏»؛ الکافی، ج1، ص458.
[13] وَ مِنْ ذَلِکَ مَا رَوَاهُ عَلِیُّ بْنُ أَسْبَاطٍ‌ رَفَعَهُ إِلَى الرِّضَا (ع): أَنَّ رَجُلاً مِنْ أَوْلاَدِ الْبَرَامِکَةِ عَرَضَ لِعَلِیِّ بْنِ مُوسَى الرِّضَا (ع) فَقَالَ لَهُ مَا تَقُولُ فِی أَبِی بَکْرٍ قَالَ لَهُ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ لاَ إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ فَأَلَحَّ السَّائِلُ عَلَیْهِ فِی کَشْفِ الْجَوَابِ فَقَالَ (ع) کَانَتْ لَنَا أُمٌّ صَالِحَةٌ مَاتَتْ وَ هِیَ عَلَیْهِمَا سَاخِطَةٌ وَ لَمْ یَأْتِنَا بَعْدَ مَوْتِهَا خَبَرٌ أَنَّهَا رَضِیَتْ عَنْهُمَا؛ الطرائف سید بن طاووس، ج1، ص252.
[15َبُو هَاشِمٍ الْعَسْکَرِیُّ سَأَلْتُ صَاحِبَ الْعَسْکَرِ (ع) لِمَ سُمِّیَتْ فَاطِمَةُ الزَّهْرَاءَ فَقَالَ کَانَ وَجْهُهَا یَزْهَرُ لِأَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ مِنْ أَوَّلِ النَّهَارِ کَالشَّمْسِ الضَّاحِیَةِ وَ عِنْدَ الزَّوَالِ کَالْقَمَرِ الْمُنِیرِ وَ عِنْدَ الْغُرُوبِ غُرُوبِ الشَّمْسِ کَالْکَوْکَبِ الدُّرِّیِّ»؛ مناقب ابن‌شهرآشوب، ج3، ص330.

 انتهای پیام | https://www.shia-news.com/