امام علی (علیه السلام):
العلم بالعمل.
علم با عمل علم است، پس هرگاه با عمل نباشد در حقيقت علم نيست و كارى از آن نيايد بلكه بدتر است از جهل، زيرا كه جاهل در بعضى احكام معذور باشد كه عالم نباشد و در بعضى احاديث وارد شده كه: علم و عمل همراهند و از يكديگر جدا نشوند، و در بعضى وارد شده كه: علم در هر كه حاصل شد عمل را آواز ميكند اگر اجابت او كرد و آمد نزد او مىماند علم در او، و اگر نه رحلت ميكند از او، و بنا بر اين اين كلام را بر اين معنى حمل مىتوان كرد يعنى علم مقرون است بعمل و از آن جدا نمىشود.
غرر الحکم 234
