۳

درباره پرنده مرغ مینا و روش های تربیت آن بدانید

پرنده مرغ مینا از خانواده سار می باشد که این پرنده قالبیت تقلید صدای خوبی دارد. اگر می خواهید درباره این پرنده بیشتر بدانید و با شرایط تربیت و نگهداری اش آشنا شوید به شما مطالعه این مقاله را توصیه می کنیم.
کد خبر: ۱۹۸۴۴۰
۱۲:۳۴ - ۰۵ شهريور ۱۳۹۹

درباره پرنده مرغ مینا و روش های تربیت آن بدانید

به گزارش «شیعه نیوز»، پرنده مرغ مینا یکی از پرندگان پرطرفدار در جهان است. پرهای زیبا و توانایی آن در تقلید از گفتار انسانی، باعث شده است که برای علاقمندان به پرنده، بسیار جذاب باشند. این پرنده نمادی از عشق است زیرا بیشتر اوقات با جفت خود زندگی می کند. اگر قصد خرید و نگهداری این پرنده را دارید، جهت پرورش و تربیت پرنده، بکار بستن روشهای درست رفتاری بسیار مهم است. با آرگا همراه باشید تا با آنچه باید درباره مرغ مینا و روش های تربیتش بدانید، آشنا شوید.

شناخت پرنده مرغ مینا

پرنده مینا یا مرغ سخنگو جزو پرندگان با منقار نرم است که به خانواده سار تعلق دارد و معمولا به صورت جفت جفت یا گروهی دیده می شوند. دارای نژادهای مختلفی می باشد که نژاد مینای گوشواره ای و مینای معمولی معروفتر هستند. این پرنده دو نوع اهلی و وحشی دارد. مرغ مینای وحشی در هنگام طلوع و غروب خورشید آواز می خواند. پرنده مرغ مینا بسیار باهوش است و جوجه های آن توان یادگیری بالایی دارند و به شرایط مراقبت و تعلیم صحیح، پاسخ مثبت می دهند

اصل جنس

اما اگر شرایط نامناسب باشد پاسخ آن ها منفی است. بهترین زمان برای خرید جوجه های مینا، ماه های خرداد و تیر است. پرنده های بزرگتر تا آخر عمر وحشی می مانند و بهتر است در طبیعت رها شوند. برای مراقبت از این پرنده شما نیاز به ایجاد یک زیستگاه مناسب و رفع نیازها اساسی آن دارید. از آنجا که موجودی اجتماعی است شما باید به درستی با آن ها رفتار کنید تا با شما و افراد دیگری که ممکن است با آن در تماس باشند ارتباط برقرار کند. پس از برآورده شدن تمام نیازهایش، مرغ مینا یک عضو شاد و خوشحال خانواده شما می شود.

الف- ایجاد یک زیستگاه مناسب

نگهداری از پرنده مرغ مینا

۱- تهیه قفس:

پیدا کردن یک قفس مناسب که به طور خاص برای پرنده مرغ مینا ساخته شده باشد کمی دشوار است اما سعی کنید قفس بزرگی پیدا کنید تا علاوه بر فضای زیاد به راحتی بتوانید آن را تمیز کنید. مناسب ترین ابعاد برای قفس عرض ۱۰۰-۹۰ سانتی متر و طول و ارتفاع ۶۰ سانتی متر است. برای پوشاندن کف قفس می توانید از چندین روزنامه استفاده کنید.

۲- چوب زیر پایی:

در داخل قفس قسمتی را به قرار دادن یک تکه چوب اختصاص دهید تا پرنده روی آن قرار گیرد . بهتر است چوب طبیعی درخت همراه با پوسته و ناهمواری هایی باشد. سعی کنید چوب های مختلف با ابعاد مختلف درون قفس قرار دهید. اگر چوب صاف باشد باعث ایجاد بیماری پودودرماتیت در پرنده می شود که پاهای پرنده را ملتهب می سازد که درمان ان سخت است.

۳-تهیه یک آشیانه:

جعبه ای را به عنوان لانه یا آشیانه درون قفس قرار دهید. از آنجا که پرنده مرغ مینا در طول روز چندین چرت کوتاه دارد، مکانی تاریک برای خواب پرنده این جعبه می تواند باشد. این آشیانه را می توانید از یک پرنده فروشی تهیه کنید. یاخودتان می توانید با چوب نرم و مقوا ان را بسازید. با این حال یک جعبه مقوایی باید به طور مرتب تعویض شود.

۴- محیط راحت:

قفس پرنده را در محیط راحتی از خانه قرار دهید. این مکان در نزدیکی نور خورشید باشد، اما این نور مستقیم نباشد. دمای اتاق برای پرنده مرغ مینا بهتر است حدود ۷۶ درجه فارنهایت یا ۲۴ درجه سانتی گراد باشد. اگر پرنده شما در معرض نور خورشید قرار ندارد بهتر است یک چراغ روشنایی نصب کنید.

ب- فراهم کردن نیاز های غذایی و اجتماعی مینا

۱- یک رژیم غذایی سالم تهیه کنید. این پرنده همه چیز خوار است و در طبیعت انواع میوه ها،آجیل ها، حشرات و حیوانات کوچک را می خورد. در شرایط قفس می توانید از فروشگاه ها غذای پرنده (پلت) را خریداری کرده و در اختیار پرنده قرار دهید. از آنجا که پرنده مرغ مینا از هموکروماتوز یا عدم توانایی ذخیره آهن رنج می برند می توانید به غذای آن ها آهن (۱۵۰ قسمت در میلیون) اضافه کنید. پلت ها باید تقریبا ۶۰ درصد از رژیم پرنده شما باشد.حشرات نباید بیشتر از ۵ درصد در رژیم غذایی پرنده باشد.

۲-پرنده خود را آموزش دهید. اگر پرنده شما از بدو تولد اجتماعی شده است، می توانید اجازه دهید از قفس خارج شود و در اطراف خانه پرواز کند. با این حال قبل از اینکه پرنده خود را از قفس بیرون بیاورید، مطمئن شوید تمام در و پنجره ها بسته است. فن ها خاموش باشد. همچنین اطمینان حاصل کنید هیچ شکارچی مانند گربه در اطراف نباشد. به خاطر داشته باشید این پرنده مانند طوطی نیست که از دست شما چیزی را جهت خوردن بگیرد. اگر بال پرنده خود را بکنید ممکن است تعادل خود را از دست داده و هنگام فرود مشکل داشته باشد. همچنین ممکن است سبب آسیب یا مرگ پرنده شود.

۳- به پرنده اجازه دهید روزی چند بار حمام کند. با این کار به درخشان شدن و شاداب ماندن پرها پرنده کمک می کنید. بهترین وقت برای این کار هنگام صبح و یک ساعت قبل از تمیز کردن قفس است. بدترین زمان عصر است زیرا ممکن است قبل از خواب رفتن پرهایش کاکل خشک نشده باشد و باعث سرما خوردن و بیمار شدن پرنده گردد. برای حمام کردن پرنده می توانید ظرف آبی را در قفس بیرون آن قرار داده و مرتب آب آن را تعویض کنید.

۴-برای پرنده اسباب بازی و وسیله های جالب بازی بخرید. آیینه ها، زنگ ها، سرپوش بطری ها و سایر وسایل کوچک می توانند به عنوان اسباب بازی پرنده شما باشند. که این وسایل باعث شادابی و مشغول شدن پرنده شما می شوند. از اسباب بازی هایی که دارای بند یا طناب است خودداری کنید چون ممکن است به زبان یا انگشتان پای پرنده شما گیر کند.
ج- معاشرت(حرف زدن) با پرنده

۱- آسانترین راه برای معاشرت با پرنده خرید آن به صورت جوجه است. در حالت ایده آل، خرید یک جوجه ۸-۶ هفته ای مناسب است. پرنده مرغ مینا از سه تا چهار ماهگی شروع به صحبت می کند و تمایل دارد وقتی به سن دو سالگی رسیدند یادگیری کلمات جدید را ترک کنند. سعی کنید هنگامی که پرنده جوان را به خانه آوردید آموزش را با کلمات ساده ای مانند سلام شروع کنید.

۲- قفس را در یک مکان شلوغ قرار دهید. از آنجا که این پرندگان بسیار اجتماعی هستند و تمایل دارند از تعامل انسان لذت ببرند، به راحتی می توانند در جامعه اجتماعی شوند. بهترین راه برای انجام این کار، قرار دادن آنها در مکانی است که می توانند با افراد مختلف صحبت کنند و مهارت های زبانی خود را توسعه دهند. آنها همچنین ممکن است با شخصی که قفسش را تمیز می کند و او را تغذیه می کند، پیوند محکمی برقرار کنند. پرنده مرغ مینا همچنین حافظه خوبی دارد و نسبت به بدرفتاری بسیار حساس هستند و اگر مورد آزار قرار بگیرند، سریع ناراحت می شوند.

۳- کلمات خاصی را به پرنده آموزش دهید. برای آموزش می توانید یک کلمه یا عبارت کوتاه را انتخاب کنید و هربار که پرنده را دیدید، آن را بگویید. متاسفانه فقط حدود یک سال و نیم زمان دارید تا کلمات را آموزش دهید. اگر چه پرنده مرغ مینا می تواند تا دو سالگی کلمات جدید یاد بگیرد اما تاثیرگذارترین زمان، بین سه تا نه ماهگی است. پرنده قادر است بیش از ۱۰۰ کلمه یاد بگیرد. اگر با افراد دیگری زندگی می کنید می توانید از آن ها کمک بگیرید تا کلماتی را که می خواهید پرنده بیان کند به مرغ مینا آموزش دهند.

۴- سعی کنید در چند ماه اول تولد تا یک سالگی پرنده خود را در شرایط مختلفی قرار دهید. مثلا پرنده خود را بین افراد جدید یا چیزهای جدید(لوازم خانگی، جانورانی مانند سگ و گربه) قرار دهید یا با پرنده خود سفر کنید .ان امر سبب می شود پرنده شما آرام تر، متعادل تر و اجتماعی تر شود و از قرارگیری در شرایط جدید وحشت زده نشود.

بیشتر بدانید:

چطور سن پرنده را تشخیص دهیم؟

فروشنده ای که پرنده خود را از آن خریداری می کنید باید از سن پرنده خود اطلاع داشته باشد. از فروشندگانی که جزئیات کمی از پرنده خود می دانند با احتیاط پرنده را خریداری کنید. یک روش دیگر این که هر چه از سن مرغ مینا بگذرد دور چشمهایش بیشتر به سمت رنگ زرد می رود و با چین و چروک های ریزی همراه می شود.

چطور پرنده خود را به قفس دیگری انتقال دهیم؟

از آنجا که ممکن است پرنده شما از قفس جدید وحشت داشته باشد، سعی کنید دهانه های دو قفس را در کنار هم قرار دهید. سرانجام پرنده شما قفس جدید را کشف خواهد کرد و وارد قفس جدید می شود. هنگامی که به قفس جدید عادت کرد، قدیمی را بردارید.

چگونه جنسیت پرنده را تشخیص بدهیم؟

نرها و ماده ها به طور یکسان به نظر می رسند ، هیچ ویژگی خارجی ندارند که جنسیت را متمایز کند. نرهای بالغ کمی بزرگتر هستند و پوسته های روی گردنشان کمی طولانی تر است. نرها معمولاً جسورتر هستند. فاصله بین استخوان های لگن در نرهای بالغ وسیع تر از ماده ها است.

مرغ مینا چند سال عمر می کند؟

طول عمر پرنده مینا حدود ۱۵ سال است. در اواخر عمر پرها ریخته و رویش مجدد ندارند. در این دوران همانند دوران کودکی به باد و سرما حساس هستند و باید آن ها را در دمای معتدلی نگهداری کرد.

نکته:

یک جوجه پرنده مینای سالم در مدت شش هفته یا کمی بیشتر، دارای پر می شود. پر و بالش هم تیره و مات بوده و پوست غبغش محکم و زرد رنگ است. دارای چشمانی شفاف، درخشان، مجاری بینی اش باز و شفاف و پرهای اطراف مقعد نیز تمیز می باشد.

آشنایی با بیماری های مرغ مینا

پرنده های زینتی و خانگی از جمله مرغ مینا مستعد انواع بیماری هستند. هر گونه علامت غیر طبیعی در مرغ مینا باید جدی گرفته شود و برای رفع آن اقدام نمود. علائم بیمای به سرعت در پرنده ها خود را نشان می دهد.

البته پرندگان به صورت ذاتی در ابتدا سعی میکنند که بیماری خود را پنهان نموده و خود را ضعیف جلوه ندهند. این رفتار پرنده ها بیشتر به دلیل ترس از شکار و یا ترس از طرد شدن در بین گله می باشد.

این رفتار غریزی در پرندگانی که در اسارت به سر می برند کمتر به چشم می خورد ولی با این حال ممکن است پرنده علائم اولیه بیماری را پنهان کند.

مهمترین علائم بیماری در مرغ مینا

رفتار مرغ مینای خود را همیشه تحت نظر داشته باشید. برخی از علائم زیر به دلیل بیماری بوده و برخی نیز به دلیل شرایط تغذیه و نگهداری می باشند:

  • افتادگی بال ها و یا پف کردن پرها
  • بی حالی و کز کردگی
  • کم شدن اشتها
  • اختلالات عصبی همچون سرگیچه، عدم تعادل در راه رفتن، فلج و یا خشک شدن پاها و پرها یا گردن، دور خود پیچیدن، عدم حرکت و بر روی زمین افتادن
  • اسهال سبز و یا سفید آبکی
  • بستن چشم ها
  • عطسه و سرفه و خارج شدن ترشحات از بینی و دهان و خس خس سینه
  • ریزش شدید پر

یکی از بیماری های مهمی که گریبان گیر مرغ مینا میشود، بیماری هموکروتوز می باشد که به بیماری ذخیره آهن هم معروف است. در واقع سیستم گوارشی مرغ مینا توانایی بسیار پایینی در هضم آهن دارد و اگر غذای مرغ مینا حاوی آهن باشد این ماده معدنی در کبد او ذخیره شده و به آن آسیب می رساند.

ذخیره آهن در بدن مرغ مینا همچنین به قلب و سایر ارگان های حیاتی بدن پرنده نیز آسیب جدی وارد نموده و درنهایت پرنده را به کام مرگ می کشاند. بنابراین در تغذیه مرغ مینا باید به آهن بسیار دقت شود و از غذای ها و میوه های فاقد آهن استفاده گردد.

همچنین ویتامین c نیز برای مرغ مینا تا حدودی مضر می باشد. چراکه این ویتامین محلول در آب باعث جذب بیشتر آهن به بدن شده و در واقع احتمال بیماری هموکروتوز در مرغ مینا را قوت می بخشد.

برای تغذیه مرغ مینا و عدم مبتلا شدن پرنده به بیماری ذخیره آهن لازم است که حتما از غذای مخصوص این پرنده استفاده نموده که به شکل بسته های آماده در بازار موجود می باشد.

متأسفانه بیشتر بیماری های شایع در بین پرندگان نظیر آنفولانزا، سرماخوردگی، نیوکاسل و ... علائم شبیه به هم دارند. در این میان فقط نوعی بیماری نیوکاسل به طور قطع قابل تشخیص است که سیستم عصبی پرنده را تحت تأثیر قرار داده و باعث مرگ او میشود.

اما در مورد سایر بیماری ها بدون بررسی فضله پرنده و وضعیت خوراک او نمی توان به طور قطع بیماری را تشخیص داد که این امر درمان پرنده را تا حدود زیادی با مشکل روبرو می سازد. بنابراین بهتر است که با مشاهده علائم غیر طبیعی در پرنده خود سریعا با یک متخصص دامپزشکی مشورت نمایید.

به پرورش دهندگان مرغ مینا توصیه میشود که قبل از نگهداری این پرنده حتما در مورد بیماری ها و شرایط نگهداری آن اطلاعات کسب کنند. شما با مراجعه به پروش دهندگان و یا با مطالعه مقالات آموزش مرغ مینا در سطح اینترنت می توانید اطلاعات جامع در مورد این پرنده کسب نمایید.

نگهداری از پرندگان در منزل بسیار فرح بخش و نشاط آور می باشد ولی برای نیل به این هدف لازم است که شرایط محیطی و تغذیه ای مناسبی برای پرنده فراهم نمود. متأسفانه بیشتر بیماری ها و مشکلاتی که گریبان گیر پرندگان خانگی میشود، ناشی از عدم آگاهی پروش دهنده می باشد.

ذکر این نکته نیز بسیار مهم است که بیشتر پرندگان به صورت ناخواسته از طرف صاحب خویش در معرض تنش های عصبی و بیماریی های مختلف قرار گرفته و خیلی زود دچار شوک و مرگ میشوند. بنابراین کسانی که به پرورش پرنده در منزل علاقه دارند بایستی همیشه در مورد پرنده خود، نحوه تغذیه و نگهداری، بیماریهای مهم و نحوه جوجه کشی و ... اطلاعات کسب کنند.

برای این منظور می توانید به وب سایت های اینترنتی سر بزنید. هم اکنون تعداد زیادی از وب سایت ها به صورت تخصصی فقط در زمینه پرورش پرندگان فعالیت میکنند. یکی از معروف ترین و معتبرترین این وب سایت ها فروشگاه چیکن هچ می باشد که علاوه بر ارائه مقالات جامع در زمینه پرورش پرندگان، ملزومات نگهداری و پرورش انواع پرنده را نیز به فروش می رساند.

ارسال نظرات
نظرات حاوی عبارات توهین آمیز منتشر نخواهد شد
نام:
ایمیل:
* نظر:
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۰
انتشار یافته: ۳
نظرات بینندگان
ناشناس
Iran, Islamic Republic of
۲۳:۱۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۵
یادمان باشد جای پرندگان در دل طبیعت و فضای آزاد است. برای تفریح و لذت بردن خودمان آنها را در قفس زندانی نکنیم
smpd
Iran, Islamic Republic of
۱۴:۱۸ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۸
شرعاً نگهداری ( زندانی کردن ) موجودات و حیوانات و پرندگان حرام است . الا در مواردی که جواز نگهداری در روایات داده شده است . نگهداری نه زندانی کردن در قفس ...
ناز گل
Iran, Islamic Republic of
۱۳:۴۰ - ۱۳۹۹/۰۶/۰۹
عالیه