به گزارش «شیعه نیوز»، «شرح سیلی» سروده ای به مناسبت شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) از مرحوم آیت الله صافی گلپایگانی است.
سروده این مرجع فقید شیعه در ادامه می آید:
ای دخـــت گــرامـی پـیمبر ای سرّ رســول در تو مـضمر
در بـیت شریف وحی، خاتون بــر چــرخ رفــیع مَجد اختر
ای شبه نبیّ به خلق و اوصاف ای نــور مـجسّــم مــصـوّر
ای خـــادم خــانه تـو حوّا و ای حاجــب درگه تو هاجر
در طــورِ لــقا یــگانـه بانو در مُـلک وجود زیب و زیور
بــا شــیر خــدا عـلیّ عالی هـمسنگر و همپیام و همسر
مانند تو زن جهان ندیده است غــمـخوار و نـگاهبانِ شوهر
ای عــین کمال و جان بینش ای شخص شخیص عصمت و فرّ
بـر رفـعت قدر تو گواه است بــیت و حجر و مقام و مشعر
ای ســیّــده زنــان عــالـم ای بــضــعه حــضرت پیمبر
تـو اصلی و دیگران همه فرع تــو جـانی و دیگران چو پیکر
در مُـــلــک وَلا ولـیّهالله بـر نــخلِ وجــود احمدی بَر
قــرآن بــه فـضیلت تو نازل بــرهان تــو مــحکم و مقرّر
روی تــو جــمال کــبریایی کــوی تــو رواق قُرب داور
از جوی تو شبنمی است زمزم و از بحر تو شعبهای است کوثر
زان خـطبه آتشین که پیچید در ارض و سـما بسان تنـدر
محکوم شد آن نظام و گردید حــق روشن و غالب و مظفّر
مـن عاجزم از بــیان وصفت تـو بحری و من ز قطره کمتر
ای اُمّ مــحـامـد و مـعــالی ای از تــو مــشام جان معطّر
بــا اینهمه عزّ و رفعت شأن بـا آنهمه فخر بیحد و مرّ
از ظــلـم مــنافـقین امّــت شــد قـلـب مـنیر تـو مکدّر
آن را کــه نـمود حقّ مقدّم کـــردند مــعانــدان مـؤخّر
بردند فدک به غصب و بسـتند بــربـاب تو گفتهای مـزوّر
افسوس شکست دشمـن دین پـهلوی تو را به ضربـتِ در
بــازوی تـو را به تازیــانه زد قــنفذ مــلحد سـتـمگر
از سیلی و شـرح آن نگویم کافتد بـه دل از بیانش آذر
در مــاتم مـحسن شهیدت ماییم به سوگ و ناله اندر
بر «لطفی صافی» از سر لطف بنگر که بُوَد پریش و مضطر
بس فخر از آن کند که دارد بر سـر ز سـتایش تو افسر