امیرالمؤمنین (علیه السلام)
الطاعة أوفى‌حرز.
فرمانبردارى حق تعالى رساترين حرزيست، و «حرز» بمعنى تعويذ است و موضع محكم، و هر دو معنى مناسب است، و بودن «طاعت رساترين حرزى» باعتبار اين است كه اين كس بسبب آن از تمام آفات أخروى و بسيارى از دنيوى نيز محفوظ و مصون ماند پس چه حرزى غير آن باين رسائى باشد؟! و در بعضى نسخه‌ها «اوقى» بقاف[2] واقع شده يعنى حفظ كننده‌ترين حرزى است، و در بعضى «اقوى»[3] يعنى قوى‌ترين و محكمترين حرزى است.
غررالحکم 618