شیعه نیوز | طبق گزارشی که از محاکمه مخفیانه علمای بازداشتی در بحرین افشا شده است، شیخ محمد صنقور، استاد ۵۸ ساله درس خارج، یک هفته کامل با چشمان بسته مجبور به ایستادن شده و وضعیت جسمانی‌اش به شدت وخیم شده است.
به گزارش «شیعه نیوز»، منابعی در بحرین از محاکمه مخفیانه علمای بازداشتی و رویه جنایت‌بار دستگاه‌های امنیتی و قضایی این کشور پرده برداشته‌اند. بر اساس اطلاعاتی که درباره محاکمه و شکنجه شیخ محمد صنقور، استاد ۵۸ ساله درس خارج، منتشر شده، وی یک هفته کامل با چشمان بسته مجبور به ایستادن شده و وضعیت جسمانی‌اش به شدت وخیم شده است.
شیخ صنقور در دادگاه تنها به سه سؤال پاسخ داده، اما پس از آن با صورت‌جلسه‌ای چند ده صفحه‌ای روبه‌رو شده که شامل سؤالات ساختگی بوده که هرگز از او پرسیده نشده بود.
پایگاه خبری مرآة البحرین در این باره نوشت: پرسشی که در این گزارش مطرح می‌شود این است که دولت از اعمال فشار و شکنجه علمای دینی که سلاحی جز دانش و عقیده مسالمت‌آمیز خود ندارند، چه دستاوردی دارد؟ از آزار شیوخ در این سن چه چیزی عایدش می‌شود؟ آیا هدف اصلی، شکستن روحیه آنان است؟
این پایگاه خبری افزود: بدرفتاری با زندانیان سیاسی و علمای دینی در بحرین، همواره شهره بوده است. دولت با این روش، در میان کشورهای متمدن که همیشه از سطح احترام خود به حقوق بشر و زندانیان سخن می‌گویند، برای خود شهرتی ننگین انباشته است.
مرآة البحرین تصریح کرد: این داده‌ها نشان می‌دهد که تا چه حد به کرامت انسانی بی‌توجهی می‌شود و دستگاه قضایی از ابزار تحقق عدالت به وسیله‌ای برای پوشش قانونی هدف‌گیری سیاسی و دینی تبدیل شده است. هنگامی که متهم از ابتدایی‌ترین تضمین‌های دفاعی محروم می‌شود و درباره صورت‌جلسه‌های بازجویی و محتوای آن شبهه ایجاد می‌شود، ما با یک محاکمه عادی روبه‌رو نیستیم. این رویه نیازمند تحقیق مستقل و پاسخگویی مسئولان آن است.
پرسش اصلی این است: چه چیزی در وجود یک عالم دینی، دولت را می‌ترساند که او را این‌گونه تحت فشار قرار می‌دهد؟ آیا عالمانی که در میان مردم جایگاه دینی و اجتماعی دارند، تنها به خاطر پایبندی به مواضع و هویت دینی خود، به تهدید تبدیل شده‌اند؟ چرا دولت با آنان با کینه رفتار می‌کند، نه با مدارا؟ و مهم‌تر از همه، اگر دولت به درستی اقدامات و عدالت اتهامات خود مطمئن است، چرا محاکمه را مخفی نگه می‌دارد و نظارت عمومی را نمی‌پذیرد؟
مرآة البحرین افزود: هدف قرار دادن علما تنها به جسم آنان که در زندان فرسوده می‌شود محدود نیست، بلکه جایگاه دینی آنان و جماعت گسترده‌ای را نیز دربر می‌گیرد که آنان را مرجع علمی و معنوی خود می‌دانند. در اینجا مسئله از حدود یک بازداشتی و پرونده او فراتر می‌رود و به آزمونی برای میزان احترام دولت به آزادی عقیده و بیان و حق جامعه در حفظ شخصیت‌های دینی خود، دور از ارعاب و تحقیر، تبدیل می‌شود.
این پایگاه خبری تصریح کرد: دولتی که گمان می‌کند با به تسلیم واداشتن علما، جامعه را به تسلیم وامی‌دارد و با فرسودن جسم آنان، صدایشان را خاموش می‌کند، مرتکب خطای سیاسی و اخلاقی فاحشی شده است. اجبار و شکنجه، کسی را قانع نمی‌کند. محاکمه‌هایی که شبهه‌های جدی درباره آن‌ها وجود دارد نیز به دولت اعتبار نمی‌بخشد، بلکه آن را با پرسش‌های جدی‌تری درباره حقیقت آنچه در درون نهادهایش می‌گذرد روبه‌رو می‌کند.
در پایان، مرآة البحرین تأکید کرد: شیخ محمد صنقور و دیگر علمای بازداشتی، خارج از دایره حقوق انسانی نیستند و تضمین‌های عدالت به دلیل شیعه بودن یا داشتن مواضعی که قدرت را خشنود نمی‌کند، از آنان سلب نمی‌شود. افکار عمومی حق دارند حقیقت را بدانند، و مسئولان موظف‌اند شرایط بازداشت آنان را روشن کنند، سلامت جسمی و روانی‌شان را تضمین نمایند، محاکمه‌های علنی و عادلانه برگزار کنند و هر ادعای مستند درباره شکنجه یا دستکاری در محاضر بازجویی را بررسی کنند.