شیعه نیوز | در بحرین همه چیز مجاز است و هیچ محدودیتی وجود ندارد، جز شعائر شیعیان. دولت در هر مناسبت اسلامی که به شیعیان مربوط می‌شود، برخورد تند می‌کند.
به گزارش «شیعه نیوز»، به نقل از "مرآة البحرین" در بحرین همه چیز مجاز است و هیچ محدودیتی وجود ندارد، جز شعائر شیعیان. دولت در هر مناسبت اسلامی که به شیعیان مربوط می‌شود، بسیج می‌شود و با مراسم‌هایی که مردم بحرین از دهه‌ها پیش به برگزاری آن‌ها عادت کرده‌اند، برخورد تند می‌کند؛ اما هنگامی که جشن‌های فسق و غریب و بیگانه با جامعه بحرین برپا می‌شود، سکوت می‌کند، بلکه آن‌ها را در چارچوب قاعده‌ی «گشایش و انفتاح» که جز این نمی‌شناسد، تسهیل می‌کند.
انگیزه این سخن، آنچه اخیراً در بحرین با برگزاری جشنواره فیلم‌های انیمیشن ژاپنی در مجتمع «الدانة» برای سومین سال پیاپی شاهد بودیم، است.
تصاویر و مشاهدات نمایش داده شده، اشکال غریب و لباس‌های غریب‌تری را نشان می‌داد که بحرین پیش از این با آن‌ها آشنایی نداشت. طبیعتاً رسانه‌های دولتی نیز این «رویداد» را به عنوان محلی برای تبادل فرهنگ‌ها و گشایش بر روی دیگران پوشش می‌دادند.
دولت اجازه می‌دهد فرهنگ‌های غربی که با جامعه اصیل بحرین ناسازگار هستند، به بهانه‌ی تسامح و باز بودن، به جامعه هجوم بیاورند، اما در عین حال، علیه شعائر اسلامی که با تاریخ صدها ساله اسلامیِ بحرین گره خورده است، جنگ راه می‌اندازد و با عالمان دینی که امنیت هیچ‌کس را در کهکشان تهدید نمی‌کنند، با زبان نفرت و زندان برخورد می‌کند.
بنابراین مشکل، در «گشایش» یا استقبال از فرهنگ‌ها و برگزاری رویدادهای اجتماعی نیست؛ بلکه مشکل در این «گشایشِ گزینشی» است که درهای خود را به روی هر آنچه مورد نظر قدرت است باز می‌کند، اما در برابر شعائر یک قشر اصیل از فرزندان این سرزمین، درها را می‌بندد. پس این چه تسامحی است که برای رویدادهای بیگانه وسعت دارد اما برای یک مجلس عزای ساده تنگ است؟ و این چه گشایشی است که از مظاهر و لباس‌هایی که جامعه هرگز با آن‌ها آشنا نبوده استقبال می‌کند، اما وقتی بحرینی‌ها پرچم‌های حسینی خود را بلند می‌کنند و شعائر موروثی‌شان را برگزار می‌کنند، دستگاه‌های خود را بسیج می‌کند؟
اگر دولت واقعاً به گشایش و تسامح باور دارد، باید از برخورد با شعائر شیعی به عنوان یک «مسئله امنیتی» دست بردارد و اگر به تسامح باور دارد، باید از تبدیل کردن منبر حسینی، حسینیه، مداح و خطیب به پرونده‌های امنیتی که مستلزم احضار، بازجویی و زندان است، دست بکشد.
اما اینکه هر چیزی که از خارج می‌آید «فرهنگ» تلقی شود و هر چیزی که از حافظه مذهبی بحرینی‌ها برمی‌آید «خطر» قلمداد شود، این سیاستِ گشایش نیست؛ بلکه سیاستِ «گزینش طایفه‌ای» تحت پوششِ گشایش است.