شیعه نیوز | مسعود بحرینی
جشن تاجگذاری امام زمان!!
این تعبیر، نهتنها با ادبیات و فرهنگ شیعی درباره امامت سنخیتی ندارد، بلکه میتواند تصویری نادرست و سطحی از یکی از مهمترین اعتقادات شیعه ارائه کند.
حضرت ولیعصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) پس از شهادت پدر بزرگوارشان، به مقام امامت رسیدند؛ اما آیا میتوان آغاز این مسئولیت سنگین الهی را با عبارت سخیف «جشن تاجگذاری» توصیف کرد؟
🔖«تاجگذاری» واژهای متعلق به ادبیات سلطنت و پادشاهی است؛ در حالی که امامت، سلطنت و پادشاهی نیست و امام، پادشاهی نیست که بر تخت بنشیند و تاج بر سر بگذارد. امامت در فرهنگ شیعه، مسئولیتی الهی و سنگین برای هدایت انسانهاست.
از سوی دیگر، این آغاز امامت در شرایطی اتفاق افتاد که جامعه شیعه داغدار شهادت امام حسن عسکری(علیه السلام) بود و حضرت ولیعصر نیز در نخستین روزهای امامت، با بار سنگین مصیبت شهادت پدر بزرگوارشان و مسئولیت هدایت امت روبهرو بودند.
بنابراین، شاید بهتر باشد پیش از آنکه از «جشن تاجگذاری امام زمان» سخن بگوییم، اندکی در معنای واژهها و حقیقت «امامت» تأمل کنیم.
اگر قرار است از آغاز امامت حضرت سخن بگوییم، تعبیرهایی مانند «آغاز امامت» یا «سالروز آغاز امامت» هم دقیقترند، هم با شأن و مفهوم امامت سازگارتر.
گاهی یک واژه، بیش از آنچه تصور میکنیم معنا با خود حمل میکند؛ پس درباره امام و امامت، شاید کمی تعقل و تدبر پیش از بهکار بردن واژهها بد نباشد.
@masoudbahraini