به گزارش «شیعه نیوز»، قنوت در رکعت دوم نمازهای واجب و مستحب، یکی از سنت های نبوی و مستحبات مؤکد مذهب تشیع است.
امام صادق علیه السلام می فرمایند:
هر نماز واجب و مستحب قنوت دارد و ترک آن را موجب کامل نبودن نماز می داند. مَنْ تَرَک الْقُنُوتَ رَغْبَةً عَنْهُ فَلَا صَلَاةَ لَهُ؛ کسی که از روی بی میلی قنوت را رها کند، نمازش کامل نیست ( الکافی، ج 3، ص 340 )
امام باقر علیه السلام در مورد فراموش کردن قنوت فرمودند:
کسی که قنوت را فراموش کرد؛ حتی اگر در راه باشد رو به قبله بایستد و آن را به جا آورد.
سپس فرمودند
من خوش ندارم کسی از سنت رسول الله (ص) روی گردان و آن را ترک نماید ( الکافی، ج 3، ص 340 )
پیامبر (ص) می فرمایند:
هر کس در دنیا قنوتش طولانی تر باشد در قیامت آسایش طولانی تری دارد. (من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 487)
دیگر روایات درباره قنوت نماز
در روایتی آمده است که در قنوت روز جمعه، تمجید خدا و صلوات بر پیامبر و اهل بیت (ع) و دعا برای فرج باشد و در روایتی دیگر از امام صادق (ع) میخوانیم که فرمودند:
در قنوت نمازهای واجب، دعا کنید و در نماز وتر نافله شب، استغفار نمایید.(الکافی، ج 3، ص 339)